Category: <span>ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ</span>

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ By jordan 0 Comments

Σακχαρώδης Διαβήτης και Διατροφή – Μύθοι και Πραγματικότητα

Υπάρχουν διάφοροι μύθοι σε σχέση με τη διατροφή που οφείλουν να ακολουθούν οι άνθρωποι που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη. Με αφορμή ένα πρόσφατο άρθρο (Νοέμβριος 2011) που παρατέθηκε σε εφημερίδα, αναφέρονται τρεις από τους βασικοτερους αυτών, αλλά και η πραγματικότητα που τους αντιστοιχεί.

Μύθος: Η μεγάλη κατανάλωση ζάχαρης προκαλεί διαβήτη.
Αλήθεια: Η υψηλή κατανάλωση ζάχαρης δεν προκαλεί την εμφάνιση διαβήτη. Ο διαβήτης τύπου 1 οφείλεται κυρίως σε γενετικούς παράγοντες, ενώ ο διαβήτης τύπου 2 οφείλεται σε γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Ενας υπέρβαρος ή παχύσαρκος άνθρωπος έχει αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. Η αύξηση του βάρους προέρχεται από αυξημένη πρόσληψη θερμίδων ανεξάρτητα όμως από το αν προέρχονται από τη ζάχαρη ή από λίπος.

Μύθος: Μπορώ να ρυθμίσω τη φαρμακευτική μου αγωγή, για να φάω ό,τι θέλω.
Αλήθεια: Αν λαμβάνετε ινσουλίνη, θα έχετε εκπαιδευτεί για το πόσες μονάδες θα πρέπει να πάρετε σύμφωνα με το είδος και την ποσότητα της τροφής που καταναλώνετε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορείτε να κάνετε καταχρήσεις στη διατροφή σας επειδή μπορείτε να το αντισταθμίσετε με την ινσουλίνη.
Αν λαμβάνετε άλλο είδος φαρμάκου, μην προσπαθήσετε να αλλάξετε τη δοσολογία του φαρμάκου για να καταναλώσετε αυτό που επιθυμείτε, εκτός κι αν έχετε συνεννοηθεί με το γιατρό σας.

Μύθος: Οσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καταναλώνουν αμυλούχες τροφές όπως ψωμί, πατάτες, ζυμαρικά.
Αλήθεια: Οι αμυλούχες τροφές αποτελούν μέρος μιας σωστής και ισορροπημένης διατροφής. Αυτό που είναι πιο σημαντικό από όλα είναι το μέγεθος της μερίδας. Το ψωμί ολικής άλεσης, τα δημητριακά ολικής άλεσης, τα ζυμαρικά, το ρύζι και τα αμυλούχα λαχανικά όπως οι πατάτες, τα μπιζέλια και το καλαμπόκι μπορούν να συμπεριλαμβάνονται στα κυρίως γεύματα ή στα ενδιάμεσα. Μάθετε πόσους υδατάνθρακες περιέχουν οι τροφές που σας ενδιαφέρουν και μετά κατανείμετέ τους μέσα στην ημέρα, έτσι ώστε να διατηρούνται τα επίπεδα της γλυκόζης σταθερά. Αυτό που πρέπει να προσέξετε είναι η ποσότητα, καθώς και το να επιλέγετε προϊόντα ολικής άλεσης.

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ By jordan 0 Comments

Σακχαρώδης Διαβήτης – Γενικές Πληροφορίες

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης συνιστά μια χρόνια ασθένεια κατά την οποία η ικανότητα του σώματος να μετατρέπει τη γλυκόζη σε ενέργεια έχει σταματήσει να λειτουργεί αποτελεσματικά.

Επιπτώσεις:

Το αίμα εμπεριέχει ένα μη φυσιολογικά υψηλό ποσοστό γλυκόζης και προκαλεί πολλά συμπτώματα στο σώμα. Ως αποτέλεσμα, παρατηρείται μια έλλειψη της ορμόνης “ινσουλίνη”. Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που επιτρέπει στα κύτταρα να πάρουν σάκχαρο από το αίμα και να το χρησιμοποιήσουν ως πηγή ενέργειας. Η απώλεια, λοιπόν, της ικανότητας του σώματος να χρησιμοποιήσει τη γλυκόζη για την ανεπάρκεια της ινσουλίνης, οδηγεί σε παραγωγή λιπαρών και πρωτεϊνών ως φορείς της απαιτούμενης ενέργειας. Η παρατεταμένη παρουσία της γλυκόζης σε υψηλά επίπεδα για πολλά χρόνια μπορεί να βλάψει σε πολλά σημεία τα ζωτικά όργανα του σώματος.

Σκοπός της θεραπείας του:

Ο σκοπός της θεραπείας του διαβήτη αποσκοπεί στην εξασφάλιση ικανοποιητικής παροχής ενέργειας σε όλα τα κύτταρα του οργανισμού ανά πάσα στιγμή, αλλά και στην πρόληψη της πιθανότητας να εμφανιστούν οποιαδήποτε προβλήματα στο μέλλον.

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ By jordan 0 Comments

Πρόληψη Σακχαρώδους Διαβήτη

Η πρόληψη για την εμφάνιση αλλά και για την έγκαιρη ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη είναι απαραίτητη προκειμένου να επιτευχθεί και η καλύτερη πρόγνωση της νόσου.

Αναφορικά με το διαβήτη τύπου 1, η πρόληψη έγκειται στην υιοθέτηση κατάλληλης διατροφικής συμπεριφοράς αλλά και στη λήψη ινσουλίνης από τη χρονική στιγμή που αυτό κρίνεται απαραίτητο.

Ως προς τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, κρίνεται απαραίτητη η απώλεια βάρους αλλά και η τακτική σωματική άσκηση του ατόμου. Επίσης, χρήσιμο είναι να ελέγχονται και άλλοι παράγοντες καρδιακού κινδύνου, όπως η διακοπή καπνίσματος και ο έλεγχος υπέρτασης. Τέλος, καλό είναι εκτός από τις εξετάσεις αίματος, στο πλαίσιο αναλύσεων των οποίων γίνεται και η διάγνωση ύπαρξης του διαβήτη, το άτομο να υποβάλλεται και σε εξέταση ανοχής της γλυκόζης, η οποία αν είναι αρνητική θα πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε πέντε χρόνια, ενώ σε αντίθετη περίπτωση κάθε χρόνο.

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΕΦΗΒΩΝ By jordan 0 Comments

Οι γονείς μου δεν με καταλαβαίνουν

Είναι στη φύση των περισσότερων γονέων να βλέπουν το παιδί τους ως ξεχωριστό, μοναδικό, και σε ρόλο που επιλέγουν οι ίδιοι αντί του ίδιου του παιδιού. Αυτή η στάση – «φορώντας τα ροζ γυαλιά» – μπορεί να ενισχύει σε ορισμένες περιπτώσεις την αυτοεκτίμηση τόσο των ίδιων όσο και των παιδιών τους. Σε άλλες όμως περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει και εξαιρετική άρνηση που δεν βοηθά τελικά κανέναν, παρά ενισχύει το αίσθημα της οδύνης: οδύνη που δεν μπορώ να γίνω αυτό που οι γονείς μου επιθυμούν, οδύνη που δεν μπορώ να τους κάνω περήφανους, που τους απογοητεύω, οδύνη που το παιδί μου δεν τα κατάφερε όπως θα ήθελα ή θα περίμενα από εκείνο, οδύνη που δεν σέβεται τον κόπο μας και τα όνειρά μας.

Το λάθος – Η υπερπροστατευτικότητα: Το γεγονός δηλαδή ότι βλέπουν τα παιδιά τους όπως θα ήθελαν να δουν τον εαυτό τους να εξελίσσεται. Προβάλουν τις δικές τους επιθυμίες και φιλοδοξίες, Αυτές οι φιλοδοξίες δεν εκτείνονται μόνο βραχυπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα. Θεωρούν δεδομένο ότι θα ακολουθήσουν τα παιδιά τους τη δική τους καριέρα ή το επάγγελμα που εκείνοι φιλοδοξούν, ότι θα κάνουν οικογένεια και φιλίες σύμφωνα με τα δικά τους πρότυπα.

Αποτέλεσμα? Ο εγκλωβισμός του εφήβου που ετοιμάζεται να γίνει ενήλικας στην παιδική του ηλικία. Συνέπειες? Η εσωτερίκευση των συναισθημάτων και των επιθυμιών σαν να πρόκειται για κάτι «κακό». Η διστακτικότητα του να αποκτήσει κανείς τη δική του ταυτότητα σε μια νεαρή ηλικία. Η θλίψη που με βάση την εσωτερίκευσή της μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη, αντιδραστική ή μη.

Τέλος, παρορμητικές αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές μπορούν επίσης να κάνουν την εμφάνισή τους, στα πλαίσια διαχείρισης της οδύνης και της άρνησης απέναντι στους στόχους που θέτουν οι γονείς για τα παιδιά τους αντί των ίδιων. Διαταραχές διατροφής, αλκοόλ, καταχρήσεις ουσιών, αυτοκτονικές ή παρααυτοκτονικές συμπεριφορές, επικίνδυνη οδήγηση, είναι μερικές από τις συμπεριφορές που μπορεί να υιοθετηθούν ανάλογα με την προσωπικότητα των παιδιών στα πλαίσια διαχείρισης των συναισθημάτων τους.

Προφανώς, από όλα τα παραπάνω ο στόχος δεν είναι να κατηγορηθούν οι γονείς. Ο στόχος είναι να υπάρχει επίγνωση ενός «μέτρου» στους στόχους και τις φιλοδοξίες που μπορεί να έχει κάποιος για κάποιον άλλο δικό του άνθρωπο. Η συμβουλευτική καλό είναι να εκτείνεται εντός κάποιων ειδικών πλαισίων. Στόχος είναι η εκμάθηση τόσο της αποδοχής της διαφορετικότητας, όσο και η ενεργητική ακρόαση των αναγκών και των επιθυμιών του κάθε ατόμου.

Κανείς δεν γεννήθηκε έχοντας γνώση από πριν για όλα. Όλοι μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Εξελισσόμαστε και ωριμάζουμε μέσα από αυτά. Κι αυτή τη διαδικασία εκμάθησης της ζωής δεν πρέπει να την ξεχνάμε, ακόμα κι όταν πρόκειται για το ίδιο μας το παιδί. Ό,τι κι αν κάνουμε, όσο έλεγχο κι αν προσπαθήσουμε να επιβάλλουμε, δεν μπορούμε να προβλέψουμε το μέλλον απόλυτα.

Το μέλλον χτίζεται όπως ο καθένας αξιοποιεί τις ευκαιρίες που του δίνονται.

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΕΦΗΒΩΝ By jordan 0 Comments

Η “Φυλακή” των Παιδιών – Σχολικός Εκφοβισμός (Bullying)

Σχολικός Εκφοβισμός: χαρακτηρίζεται από την επαναλαμβανόμενη σχολική βία – παρενόχληση κάποιου παιδιού το οποίο δυσκολεύεται να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Η παρενόχληση αυτή μπορεί να πάρει διάφορες μορφές και να προέρχεται είτε από συμμαθητές, είτε από καθηγητές είτε από άτομα εκτός σχολείου που επισκέπτονται όμως το χώρο του.

Σωματική Βία (χτυπήματα, κλοτσιές, σπρωξίματα).

Σεξουαλική Παρενόχληση (ανεπιθύμητα αγγίγματα, εξαναγκασμός του παιδιού μέσω απειλών να συμμετέχει σε πράξεις ή καταστάσεις που δεν επιθυμεί, ταπείνωση, σχόλια για την ταυτότητα φύλου, βιασμός).

Οικονομική Εκμετάλλευση (κλοπή, καταστροφή προσωπικών αντικειμένων μέσω εκφοβισμού και απειλών).

Ψυχολογική Βία (κοροϊδία, ψέματα εις βάρος κάποιου, ψευδώνυμα επικριτικά, υποτίμηση, κοινωνικός στιγματισμός με ρασιστικά σχόλια, απειλές, εξύβριση, απομόνωση)
Εκφοβισμός μέσω του διαδικτύου (ψυχολογική κακοποίηση μέσω του διαδικτύου με σκοπό την πρόκληση κακού είτε σε ένα άτομο ξεχωριστά είτε σε ομάδα ατόμων: υβριστικά σχόλια, αποστολή άσεμνων εφαρμογών με προκλητικό περιεχόμενο, ηλεκτρονικές απειλές, ταπείνωση και εξευτελισμός με ποικίλα δημόσια σχόλια, δημοσιοποίηση προσωπικών στοιχείων και στιγμών της ζωής ενός ατόμου παρά τη δική του θέληση).

Επιπτώσεις στην ψυχική υγεία αυτών των παιδιών: τάση για απομόνωση, υψηλές πιθανότητες εμφάνισης κλινικής κατάθλιψης, υψηλό άγχος, κοινωνικός στιγματισμός, αίσθημα μοναξιάς, υψηλές πιθανότητες για κατάχρηση ναρκωτικών ουσιών ή αλκοόλ, παθητικότητα απέναντι σε προβληματικές καταστάσεις, μειωμένη αυτοεκτίμηση, αναζήτηση ταυτότητας εαυτού.

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ By jordan 0 Comments

Χτίζοντας μια θετικότερη στάση ζωής

Ας υποθέσουμε ότι οι σκέψεις που κάνουμε μέσα στην ημέρα μπορούν να χωριστούν σε δύο (2) μεγάλα τσουβάλια. Αν παρατηρήσουμε τον εαυτό μας όταν κάποιος μας αιφνιδιάσει και μας ρωτήσει ποιο ήταν το σημαντικότερο γεγονός της ημέρας μας, συνήθως επιλέγουμε να απαντήσουμε κάτι από τα δυσάρεστα που μας έχουν απασχολήσει. Κατά συνέπεια οι αρνητικές σκέψεις γεμίζουν πιο εύκολα το ένα τσουβάλι που κουβαλάμε, και το άλλο συνήθως το ξεχνάμε να το γεμίζουμε ή ακόμα και να παρατηρούμε ότι όλο και κάτι έχουμε τοποθετήσει μέσα κατά τη διάρκεια της ημέρας μας.

Στόχος κάθε ατόμου τόσο για την καλυτέρευση της καθημερινότητάς μας όσο και προληπτικά για την ψυχική υγεία στο σύνολο, οφείλει να είναι η εκπαίδευση στον εντοπισμό, την παρατήρηση, και τελικά την ενσωμάτωση των θετικών σκέψεων και πράξεων μέσα στην ημέρα του. Καλό θα ήταν, λοιπόν, να αφιερώνουμε ένα εποικοδομητικό χρονικό διάστημα για τον εαυτό μας καθημερινά, προκειμένου να κάνουμε κάτι θετικό για τον εαυτό μας. Αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε μέσω δραστηριοτήτων, είτε μέσω φυσικής άσκησης, είτε μέσω διαλογισμού, είτε μέσω διαντίδρασης με άτομα που αγαπάμε, είτε μέσω προσφοράς προς άλλους που το έχουν ανάγκη, μέσω συμμετοχής σε ομάδες, είτε μέσω καλλιτεχνικής ευαισθητοποίσης και δημιουργίας. Ατομικά ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιεί τη φαντασία του αποσκοπώντας να μετατρέψει τα θεωρητικά «απλά» που μας συμβαίνουν σε σημαντικά. Άλλωστε, το μυστικό της αλλαγής είναι η επικέντρωση όλης της ενέργειάς μας στη βίωση του παρόντος, αποβλέποντας στο χτίσιμο του μέλλοντος, και όχι στην πάλη του παρελθόντος.

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ By jordan 0 Comments

Συναισθήματα – Τρυφερότητα

Η τρυφερότητα ανήκει στα ευχάριστα συναισθήματα και κατατάσσεται στα δευτερεύοντα που προέρχονται από τα πρωταρχικά. Είναι πολύ σημαντικό να μπορεί κάθε άτομο και να την προσφέρει στα αγαπημένα του πρόσωπα αλλά και να την αποδέχεται, γιατί με αυτό τον τρόπο μπορεί να παίρνει αγάπη, χαρά, να αισθάνεται ο καθένας συναισθηματικά πιο πλήρης.

Η τρυφερότητα μπορεί να δοθεί από τους γονείς στα παιδιά τους, στα αδέρφια μεταξύ τους, από τον ένα σύντροφο στον άλλο σύντροφο, ανάμεσα στους φίλους, ανάμεσα στα ζώα, και γενικά μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιουσήποτε είδους ανθρώπινη ή μη σχέση.

Τρυφερότητα μπορεί να σημαίνει:

“μοιράζομαι”

“φροντίζω”

“σέβομαι”

“ανησυχώ”

“περιποιούμαι”

“χάδι”

“βλέμμα”

“φιλί στο μέτωπο”

“αγκαλιά”

“χαρά”

“αγάπη”

“έρωτας”

“κάλεσμα σε δείπνο”

“προσφορά δώρου”

“βαρκάδα”

“γλυκά λόγιᔨ

“λουλούδια”

“ύπνος αγκαλιά”

“κατανόηση”

“εκπλήξεις”

“μοίρασμα εργασιών κοινών”

“νοιάξιμο”

“εκτίμηση”

“πραότητα”

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ By jordan 0 Comments

Το χαμόγελο στη ζωή μας

Αν θες να πεις στους ανθρώπους την αλήθεια, κάν’ τους να γελάσουν, αλλιώς θα σε σκοτώσουν.
Oscar Wilde, 1854-1900, Ιρλανδός συγγραφέας

Να μετράς την ηλικία σου με τους φίλους, όχι με τα χρόνια.
Να μετράς τη ζωή σου με τα χαμόγελα, όχι με τα δάκρυα.
John Lennon, 1940-1980, Βρετανός μουσικός

Το γέλιο είναι η πιο κοντινή απόσταση ανάμεσα σε δυο ανθρώπους.
Victor Borge, 1909-2000, Δανοαμερικανός χιουμορίστας & κομφερασιέ

Ανάμεσα σ’ αυτούς που μου αρέσουν και που θαυμάζω δεν μπορώ να βρω έναν κοινό παρανομαστή. Ανάμεσα σ’ αυτούς που αγαπώ όμως, μπορώ: όλοι με κάνουν να γελάω.
W.H. Auden, 1907-1973, Βρετανός ποιητής

Χαμόγελο: 

Ένα απαραίτητο μέσο έκφρασης στην επικοινωνία των ανθρώπων. Βάσει επιστημονικών μελετών η πρώτη εικόνα που μας μένει στη μνήμη μετά από τη συνάντηση με κάποιο νέο άτομο στη ζωή μας είναι το πρόσωπό του, και ειδικότερα το χαμόγελό του. Στη στοματική κοιλότητα συγκεντρώνονται οι μύες που μπορούν να προκαλέσουν άμεσα ευφορία στο άλλο άτομο, και με τη βοήθεια δύο άλλων μυών του προσώπου – του μείζονος ζυγωματικού μυός και του σφικτήρα των ματιών.. Το χαμόγελο αποτελεί μέσο διαντίδρασης , ένδειξη χαράς, αποδοχής, φιλικότητας, μέσο σύσφιξης κοινωνικών σχέσεων.

Το χαμόγελο είναι στενά συνδεδεμένο με την αυτοεκτίμησή μας και επηρεάζει άμεσα τη ζωή μας και τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα. Αποκαλύπτει πτυχές του χαρακτήρα μας και μας κάνει να νιώθουμε πολύ πιο σίγουροι για τον εαυτό μας όταν είναι φωτεινό.

Ερευνητές του Τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όσοι νιώθουν πως διαθέτουν κάποιου είδους ισχύ ανταποδίδουν – ή, όπως αναφέρουν οι ερευνητές, «μιμούνται» – το χαμόγελο που δέχονται από άτομα τα οποία θεωρούν κατώτερά τους. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα άτομα αυτά έχουν αντίστροφη συμπεριφορά όταν το άτομο που θα τους χαμογελάσει θεωρούν ότι είναι «ανώτερό» τους. Αν δηλαδή τους χαμογελάσει κάποιο άτομο με μεγαλύτερη ισχύ εκείνοι δεν ανταποδίδουν το χαμόγελο. Η μίμηση της συμπεριφοράς άλλων ατόμων είναι ένας σημαντικός μηχανισμός ανάπτυξης δεσμών μέσα σε ομάδες ανθρώπων. Έχει αποδειχτεί ότι η μίμηση βοηθά στο χτίσιμο σχέσεων. Ωστόσο η ισχύς και η θέση που κατέχει ένα άτομο καθορίζει και την κοινωνική ιεραρχία, και κατά συνέπεια και την “αρμόζουσα” αντίστοιχη συμπεριφορά.

Κάνε κάποιον να γελάσει σε οποιαδήποτε ευκαιρία βρίσκεις, γιατί ποτέ δεν ξέρεις το πόσο μεγάλη και σημαντική διαφορά μπορεί να κάνεις στη ζωή του εκείνη ακριβώς τη στιγμή  … 🙂

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ By jordan 0 Comments

Το Καλοκαίρι Φεύγει, το Φθινόπωρο και η Δημιουργία Έρχονται

 

Νοσταλγία? Μελαγχολία? Ένα περίεργο μούδιασμα?

Κι όμως το φθινόπωρο όσο και να μην μας αρέσει κατά τον ερχομό του, αποτελεί μια μεταβατική και πολύ δημιουργική περίοδο. Για να το αγαπήσουμε όμως σαν εποχή πρέπει να δούμε τη θετική του πλευρά:

  • Αρχικά να αποδεχθούμε ότι όντως είναι φθινόπωρο! Διαφορετικά η συνέπεια θα είναι η γκρίνια και το αναμάσημα ως προς το τι θα κάναμε αν ήταν άλλη εποχή.
  • Όταν η ζωή μας φέρνει λεμόνια, ας φτιάξουμε λεμονάδα! Προσπαθούμε να μετατρέπουμε τη στεναχώρια που αφήνουμε τις διακοπές μας, σε αισιοδοξία που έρχεται η εποχή να θέσουμε νέους στόχους ή να κάνουμε έναν απολογισμό για το τι έχουμε καταφέρει έως τώρα και τι θα μπορούσε ή θα θέλαμε να αλλάξει τη νέα χρονιά που ξεκινάει.
  • Γιατί να μου αρέσει ότι ξεκινάει μια νέα σχολική χρονια? Καλα δεν ήμουν με τους φίλους μου? Μου αρέσει γιατί παίρνω τα νέα μου σχολικά εφόδια, ξαναβλέπω συμμαθητές, ξαναγράφομαι σε αθλήματα, έχω την ευκαιρία να προσπαθήσω να καταλάβω σε ποια μαθήματα είναι οι περισσότερες ικανότητές μου για να μπορώ να επιλέξω στο μέλλον τι επάγγελμα θα ήθελα να ακολουθήσω. Εξαλλου όλοι οι φίλοι μου το ίδιο δεν κάνουν? Κάθε σχολικό έτος είναι και ένα μείον επί του συνόλου μέχρι να φτάσω στο Πανεπιστήμιο.
  • Φοιτητής και εξεταστική περίοδος φθινοπώρου και να μην παραπονεθώ? Κι όμως, μου αρέσει που έρχεται το φθινόπωρο πρώτον γιατί θα απαλλαγώ από μερικά μαθήματα που χρωστάω κι έτσι θα μου μένουν λιγότερα μέχρι να πάρω το πτυχίο μου! Επίσης, μόλις τελειώσει η εξεταστική αρχίζει η διασκέδαση με τους συμφοιτητές μου στις παρέες μου είτε εντός σχολής είτε εκτός σχολής!
  • Άνεργος ήμουν άνεργος είμαι, γιατί να ελπίζω σε κάτι? Μου αρέσει όταν έρχεται το φθινόπωρο ότι αυξάνονται οι πιθανότητες να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας άρα βάζω στόχο να μοιράσω όσο περισσότερα βιογραφικά σημειώματα μπορώ για να έχω ελπίδες να απασχοληθώ κάπου.
  • Εγώ που είμαι νοικοκυρά γιατί να πρέπει να κάνω γενική καθαριότητα στο σπίτι μου? Μου αρέσει να ετοιμάζω το σπίτι για το χειμώνα για να μπορώ να το διακοσμήσω με πιο «ζεστό» ύφος και να μπορώ να το απολαμβάνω με τον σύντροφό μου ή την οικογένειά μου ή τους φίλους μου. Άλλωστε η μέρα μικραίνει σιγά σιγά και εγώ θα περνάω περισσότερο χρόνο εκεί μέσα.
  • Κι εγώ που είμαι πρωταθλητής? Ποιος ξεκινάει πάλι προπονήσεις? Μα μου αρέσει που ξεκινάω προπονήσεις γιατί θα αυξήσω και φέτος την απόδοσή μου! J
  • Δημόσιοι και Ιδιωτικοί υπάλληλοι: ποιος γυρίζει στο γραφείο να ακούει γκρίνιες και φασαρίες? Μου αρέσει που γυρίζω στη δουλειά μου, πρώτον γιατί ευτυχώς έχω δουλειά! Επίσης, η δουλειά μου μου εξασφαλίζει τον τρόπο να ζω καλύτερα. Ακόμα κι αν έχω επιλέξει να μην κάνω παρέα με κανέναν από εκεί, σίγουρα πάντα κάποιος υπάρχει που να μπορώ να μοιραστώ τις εμπειρίες μου
  • Σίγουρα σε κάθε κατάσταση μπορούμε να βρούμε τουλάχιστον μία θετική πτυχή της ακόμα κι όταν όλα φαίνονται μελαγχολικά και απαισιόδοξα. Το μόνο που χρειάζεται είναι η εκμάθηση να βλέπουμε τη θετική πλευρά , αλλά και η υπενθύμιση στον εαυτό μας ότι:

«Τον δρόμο μας μόνο εμείς μπορούμε να τον περπατήσουμε για τον εαυτό μας! Οι άλλοι μπορεί να περπατήσουν μαζί μας ή παράλληλα με εμάς, αλλά μόνο εμείς είμαστε υπεύθυνοι για την χάραξη της πορείας του»!

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ By jordan 0 Comments

Τα Μάτια έγιναν … Οθόνες… και οι Φωνές… Πληκτρολόγια …

Τα συναισθήματα αποτελούν τη βασική κινητήρια δύναμη για τη ζωή του ανθρώπου. Θετικά ή αρνητικά έρχονται και φεύγουν και εναλλάσσονται συνεχώς στη ζωή μας σαν κύματα που βγαίνουν από τη θάλασσα… Συνήθως τα θετικά κύματα είμαστε όλοι πιο έτοιμοι να τα αποδεχτούμε  και να τα αναγνωρίσουμε στη ζωή μας… Όμως, και τα πιο δύσκολα συναισθήματα χρειάζονται, και πρέπει να τα αφήνουμε κι εκείνα να μας “βρέχουν” καθώς βγαίνουν από τη θάλασσα, γιατί στην πραγματικότητα χωρίς αυτά δεν θα μαθαίναμε, δεν θα εξελισσόμασταν, δεν θα υπήρχε πραγματική ζωή…

«Συναισθηματική νοημοσύνη» ονομάζεται η ικανότητα που έχει το άτομο να αναγνωρίζει τα συναισθήματά του, να κατανοεί τους λόγους που τα βιώνει και υπό ποιες συνθήκες εκδηλώνονται, να τα διαχειρίζεται, να βρίσκει εναλλακτικούς τρόπους επίλυσης των προβλημάτων, καθώς και να αναγνωρίζει και να κατανοεί την εκδήλωση των συναισθημάτων των άλλων ανθρώπων.

Ο τρόπος έκφρασης συναισθημάτων είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τη λεκτική επικοινωνία. Ωστόσο, η έκφραση των συναισθημάτων μας δεν είναι και ό,τι το πιο απλό, ιδιαίτερα αυτών που μας προκαλούν ενοχή, ντροπή ή θυμό. Κατά τη σύγχρονη εποχή παρατηρείται μια διστακτικότητα ως προς την έκφραση και την αποδοχή των συναισθημάτων. Στην εποχή της τεχνολογίας και της ευρείας χρήσης των κοινωνικών ιστοτόπων φαίνεται ότι οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν να εκφράζονται πίσω από μια ασφαλή οθόνη, παρά να έρχονται σε κατά πρόσωπο αντιμετώπιση των ατόμων με τα οποία αλληλεπιδρούν. Αυτό παρατηρείται να συμβαίνει τόσο με τα θετικά συναισθήματα όσο και με τα δυσάρεστα.

Πρόκειται για φυσιολογική ή για παθολογική χρήση του διαδικτύου? Το διαδίκτυο από μόνο του δεν είναι εθιστικό, αλλά κάποιες διαδικτυακές εφαρμογές παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της παθολογικής χρήσης του. Όσο πιο διαδραστική η εφαρμογή τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος εθισμού (για παράδειγμα τα on line παιχνίδια αλλά και οι κοινωνικοί ιστοτόποι αλληλεπίδρασης). Κατά συνέπεια, φαίνεται ότι η ικανοποίηση ανεκπλήρωτων κοινωνικών αναγκών της πραγματικής ζωής μέσω εικονικών επαφών με on line σχέσεις, αποτελεί σημαντικό παράγοντα ενίσχυσης και ανατροφοδότησης για όλο και μεγαλύτερη χρήση του συγκεκριμένου τρόπου επικοινωνίας. Από την άλλη μεριά, τα παραπάνω δεν θα πρέπει να οδηγήσουν εσφαλμένα στην παραγνώριση της σημαντικής συμβολής του διαδικτύου στη μετάδοση και αναπαραγωγή γνώσεων σε πολλούς διαφορετικούς τομείς της επιστήμης.

Καταλήγοντας, δημιουργούνται τα ακόλουθα ερωτήματα… Ποιες είναι οι συμπεριφορές που εκλύουν αυτή τη διαχείριση των συναισθημάτων μέσω της έκφρασής τους πίσω από έναν υπολογιστή?

Παθητικότητα?

Αναβλητικότητα?

Μειωμένη αυτοεκτίμηση?

Μη αποδοχή της ύπαρξης του συναισθήματος από τον ίδιο τον εαυτό?

Αίσθημα ντροπής?

Φόβος απόρριψης?

Φόβος εγκατάλειψης?

Μοναξιά?

Αίσθημα αδυναμίας αποτελεσματικότητας στις διαπροσωπικές σχέσεις?

Ο καθένας θα μπορούσε να απαντήσει μόνο για τον εαυτό του βασισμένος στις ατομικές βαθύτερες πεποιθήσεις του και να αξιολογήσει αντίστοιχα τις συμπεριφορές στις οποίες προβαίνει.