Tag: <span>love yourself</span>

Η Ευγνωμοσύνη την Περίοδο της Πανδημίας

Δυο χρόνια στη ζωή ενός ανθρώπου δεν είναι και λίγα. Πολλές στερήσεις, λίγες οι φορές -ευκαιρίες διασκέδασης και εκτόνωσης ενέργειας είτε με απλούς καθημερινούς τρόπους είτε με πιο ιδιαίτερους ανάλογα με τα γούστα και τα ενδιαφέροντα του καθενός. Οι στερήσεις επηρεάζουν διάφορους τομείς της ποιότητας ζωής των ανθρώπων : τις κοινωνικές τους επαφές, τη δραστηριοποίηση εκτός σπιτιού, την εργασία από το σπίτι, την έλλειψη συνηθειών όπως είναι για παράδειγμα τα ταξίδια. Όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν να μας δίνουν καθημερινά την ευκαιρία να ευγνωμονούμε για πράγματα – καταστάσεις – ανθρώπους που προσπερνάμε ως δεδομένα στη ζωή μας, κι όμως είναι εκεί να μας δίνουν νόημα… Στην κατάσταση λοιπόν αυτής της αίσθησης ανελευθερίας εγώ ανακάλυψα τα παρακάτω για να ευγνωμονώ και αποφάσισα να μοιραστώ τις ιδέες μου… 

  • Το περπάτημα 3-4 φορές την εβδομάδα για τουλάχιστον τρία τέταρτα της ώρας
  • Το “κάψιμο” που νιώθει κανείς στο πρόσωπο όταν περπατά στον ήλιο 
  • Την απόλαυση του να έχει κανείς έστω κι ένα μικρό μπαλκονάκι στο σπίτι του ώστε να μπορεί να απολαμβάνει τον καφέ του όταν δεν έχει τη δυνατότητα να βγει έξω
  • Την τεχνολογία που έχει εξελιχθεί και μπορεί κανείς να δει τους δικούς του ανθρώπους μέσω της βιντεοκλήσης
  • Την ηλεκτρονική πρόσβαση ακόμα και σε γιατρούς όταν δεν υπήρχε η δυνατότητα να τους δει κάποιος δια ζώσης
  • Το ότι μπορώ να μοιραστώ την ημέρα των γενεθλίων μου έχοντας όλους τους φίλους μου κοντά μου μέσω zoom meeting
  • Το ότι πολλές υπηρεσίες άρχισαν να εξυπηρετούν και διαδικτυακά τον κόσμο κι έτσι η ζωή μας έγινε ευκολότερη
  • Το ότι αποφάσισα να εκφράζω τα συναισθήματά μου πιο συχνά στους ανθρώπους που αγαπώ και θέλω να έχω στη ζωή μου ανεξαρτήτως από το αν μπορώ να τους δω συχνά ή όχι
  • Το ότι μπόρεσα να αρχίσω να παρατηρώ ότι σε κάποιους ανθρώπους χρειάζεται να βάζω όρια πιο ξεκάθαρα και να αρχίσω να προσπαθώ να το κάνω
  • Το ότι μπόρεσα να αυξήσω τις κοινές στιγμές και δραστηριότητες με τους ανθρώπους που έχω τη δυνατότητα να βλέπω πιο συχνά
  • Το ότι μπόρεσα να παρατηρώ γιατί τσακώνομαι με κάποιους και τι θα μπορούσα να κάνω για να φτιάξω από μεριάς μου την επικοινωνία μας σε ένα βαθμό αν αυτό είναι εφικτό και αν το θέλω
  • Το ότι μπόρεσα να παίρνω το χρόνο μου με τους ανθρώπους που δεν θα ήθελα να έχω στη ζωή μου αλλά αναγκάζομαι να τους έχω
  • Την ελευθερία που νιώθει κανείς όταν ξανακυκλοφορεί χωρίς να χρειάζεται να στείλει ένα μήνυμα για το πού βρίσκεται ή για πόση ώρα
  • Το να έχω τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσω τη φαντασία μου για να αλλάζω λίγο τη διακόσμηση του σπιτιού μου βάζοντας λίγο χρώμα (πχ σ ένα βάζο με λουλούδια) ώστε να μου φτιάχνει η διάθεση
  • Το ότι μπόρεσα να θυμηθώ παλιές αγαπημένες δραστηριότητες όπως η ζωγραφική και να τις επαναφέρεις στην καθημερινότητά σου διακοσμώντας γλάστρες και πετρούλες για το μπαλκονάκι σου ή ακόμα και βάφοντας ένα παλιό τραπέζι ώστε να το κάνεις να μοιάζει με καινούριο
  • Το ότι άρχισα να βλέπω κάποιες σειρές στην τηλεόραση μέσω διαδικτύου αντί να βλέπω συνέχεια ειδήσεις και εκπομπές που σου μαυρίζουν την ψυχή 
  • Το ότι άρχισα να μαγειρεύω φαγητά και γλυκά που δεν έκανα ποτέ και κάποιες φορές τα μοίραζα και σε δικούς μου ανθρώπους που μένουν κοντά μου
  • Το να απολαμβάνω τη μουσική που μου αρέσει κάποια βράδια
  • Το να προσπαθώ να ξεκινώ τη μέρα μου με χαμόγελο κ να ψάχνω να βρω τον λόγο για τον οποίο ευγνωμονώ μέσα στη μέρα σαν άσκηση 🙂
  • Το ότι αντιλήφθηκα ότι δεν πρέπει να θεωρώ δεδομένα όσα πριν είχα στη ζωή μου
  • Το γεγονός ότι έχω κάνει διάφορα ταξίδια που μου αρέσουν και τα αναπολώ, ειδικά τώρα που αναγκάστηκα να τα στερηθώ 
  • Και φυσικά… το να έχει κανείς σκύλο ώστε να μπορεί να απολαμβάνει πιο εύκολα βόλτες περπατήματος!!!! 🙂 🙂 🙂

Οπότε… Κάνε αυτό που μπορείς σήμερα…. Γιατί αύριο δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί !!!

Πηγή Εικόνας: Pixabay.com

Αγαπημένε μου Εαυτέ

Αγαπημένε μου εαυτέ,
Όταν στέκεσαι μπροστά από τον καθρέφτη, τα χέρια σου γλιστράνε στο δέρμα σου.  Τα νύχια σου ποτέ δεν τα πιέζεις στην σάρκα σου, αλλά δεν κάνεις λάθος. Ποτέ δεν ήσουν ευγενική με το σώμα σου, περνούσες όλο αυτό τον χρόνο διαλύοντας τον εαυτό σου. Τσιμπάς την κοιλιά σου και παρακολουθείς μέχρι τα κόκκινα σημάδια από τα νύχια σου να εξαφανιστούν.

Αγαπημένε μου εαυτέ,
Δεν μπορείς να σταματήσεις να βλέπεις αριθμούς, μετρώντας ανάποδα στο τίποτα.  Μηδέν θερμίδες προς κατανάλωση. Μηδέν κιλά στην ζυγαριά. Ένας κύκλος, κύκλων, που καταλήγει στην μη ύπαρξη. 

Αγαπημένε μου εαυτέ,
Έμαθες πως να κάνεις πολλά πράγματα μαζί με το να μετράς θερμίδες και να διαβάζεις ταυτοχρόνως. Όταν δεν μπορούσες να μετρήσεις ανάποδα στο μηδέν, έπειθες τον εαυτό σου πως ήσουν αποτυχημένη.  Αλλά ακόμη και τις μέρες που δεν τον μαλώνεις, είσαι δυσαρεστημένη με τον εαυτό σου.

Αγαπημένε μου εαυτέ,
Το να μισείς τον εαυτό σου είναι εύκολο. Πετάς τον εαυτό σου στο κενό και παρακαλείς το σχοινί να μην κοπεί. Αλλά τι γίνεται με το να αγαπάς τον εαυτό σου και τις ατέλειες του; Αυτό είναι το ταξίδι πίσω στο βουνό. Λαβή με λαβή κάποιες φορές κρατιέσαι και από το ένα δάχτυλο. Κάθε κίνηση είναι σημαντική. Όλη σου η δύναμη  τραβάει το σώμα σου πάνω και όταν φτάσεις την κορυφή, μπορείς να δεις το ηλιοβασίλεμα ξανά.

Αγαπημένε μου εαυτέ,
Θα ανεβείς το βουνό. Τα κατάφερες ήδη.