Tag: <span>συναίσθημα</span>

Είναι κοινώς αποδεκτό ότι το φαγητό αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας και παρότι οι «διατροφικοί πειρασμοί» είναι πολλοί, οφείλουμε να διατηρούμε την ισορροπία συνεχώς. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την εφαρμογή ενός προγράμματος σε εβδομαδιαία βάση, το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει τη λίστα με τα τρόφιμα που επρόκειτο να αγοραστούν καθώς και το σχεδιασμό του μενού της οικογένειας.
Αυτό όμως που πρέπει να γίνει αντιληπτό είναι ότι ναι μεν η πείνα αποτελεί βιολογική μας ανάγκη και οφείλουμε να τρώμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλα πρέπει να περιτριγυρίζονται γύρω από αυτό. Θέλουμε να δείξουμε τα συναισθήματά μας και το φαγητό είθισται να αποτελεί πρωταγωνιστικό ρόλο είτε σε κάποια επέτειο, είτε σε κάποια γιορτή ή γενέθλια, είτε σε κάποια σημαντική στιγμή επαγγελματικής πορείας και κυρίως σε καθημερινή βάση απλά και μόνο για να «ευχαριστήσουμε» τον/την σύντροφό μας. Δεν είναι λάθος να θέλουμε να φροντίσουμε αυτόν/αυτήν που αγαπάμε με το να μαγειρέψουμε αυτό που του αρέσει ή να τον κεράσουμε κάτι που λατρεύει ή να δειπνήσουμε μαζί του σ ΄ένα πολύ καλό εστιατόριο. Το λάθος έγκειται όταν τα συναισθήματα περιορίζονται μόνο εκεί, όταν οι ιδέες για να περάσουμε καλά στερεύουν και συνδέουμε συνεχώς το φαγητό με την καλοπέραση. Φυσικά και πρέπει να απολαμβάνουμε το φαγητό μας γιατί αυτό μας δίνει ενέργεια, αυτό διατηρεί το σώμα μας υγιές αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οφείλουμε να έχουμε τον έλεγχο της πείνας αλλά και του κορεσμού, να αντιλαμβανόμαστε πότε είναι η ώρα για να φάμε ένα γεύμα και πότε όχι.
Ας βάλουμε τη φαντασία να μας ταξιδέψει και να βρούμε τρόπους για να δείξουμε αλλιώς τα συναισθήματά μας. Μπορούμε να κάνουμε μια βόλτα, ένα περίπατο σ’ ένα όμορφο μέρος με το σύντροφό μας και να συζητήσουμε, να δούμε μια ενδιαφέρουσα ταινία, να ακούσουμε μουσική και να χορέψουμε, να κάνουμε μαζί γυμναστική πηγαίνοντας στο γήπεδο της γειτονιάς για τρέξιμο, περπάτημα ή κάνοντας κάποιο άθλημα, να πάμε μια βόλτα στα μαγαζιά και να περάσουμε όμορφα χωρίς να είναι απαραίτητο να αγοράσουμε κάτι.
Σκεφτείτε αυτή τη φορά κάτι πιο πρωτότυπο για να περάστε καλά με τον σύντροφό σας και μην αναλώνεστε στην επιλογή μιας ακόμη συνταγής.

Πηγή Εικόνας: ariadnewonderland.wordpress.com

Σιάχου Κωνσταντίνα
Διαιτολόγος – Διατροφολόγος
Phone: 6984276001
FB: https://www.facebook.com/profile.php?id=1839350549

Email: http://siachou.kwnstantina@hotmail.com

IN: https://www.linkedin.com/in/konstantina-siachou-59440b84?trk=nav_responsive_tab_profile_pic

“’Ημουν τόσο κουρασμένη, που γυρνώντας στο σπίτι δεν μπορούσα να αντισταθώ στο ψυγείο μου.”

“Έχω πολύ άγχος! Ας φάω καμιά σοκολάτα που δίνει ενέργεια.”

“Δεν έχω όρεξη να δω κανέναν. Θα μείνω στο κρεβάτι μου να δω ταινίες και να φάω ό,τι λιχουδιές βρω μπροστά μου.”

“Με τόσα γλυκά πάνω στο τραπέζι πώς να αντισταθεί κανείς?”

“Ε άμα βλέπω τους άλλους να τρώνε, γιατί εγώ να περιορίζομαι συνέχεια?”

“Μια απόλαυση έχω μέσα στις τόσες στεναχώριες, το φαγητό, ας το ρίξω και λιγάκι έξω αυτό τον καιρό.”

“Δεν προλαβαίνω να φάω τίποτα όλη μέρα. Μόλις όμως καθήσω στο τραπέζι το βράδυ μπορώ να φάω και άνθρωπο!”

Το φαγητό αποτελεί μέσο έκφρασης των συναισθημάτων, μέσο διαπροσωπικής επικοινωνίας, μέσο ατομικής εκφραστικότητας και συντελεί σημαντικό ρόλο σε διάφορες κοινωνικές ή οικογενειακές περιστάσεις. Οι παραπάνω φράσεις σίγουρα είναι οικείες στην καθημερινότητα πολλών ατόμων που δυσκολευονται να διατηρήσουν το βάρος τους σε ένα εύρος τιμών ικανοποιητικό για τους ίδιους. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα των παραπάνω λόγων είναι ότι βασίζονται σε διαφορετικές συνασθηματικές καταστάσεις, που ξεχωριστά για τον καθενα θεωρείται “δύσκολο” να τις διαχειριστεί διαφορετικά. Ωστόσο, αυτό συνεπάγεται ότι το άτομο χάνει τον έλεγχο του εαυτού του όσον αφορά τη διαχείρισή του βάρους του, καθώς η συναισθηματική του κατάσταση επικρατεί και τον καθοδηγεί όπως εκείνη “θέλει”.

Μερικοί τρόποι να αποκτήσουμε τον έλεγχο του μυαλού μας αντί να τον παραδίδουμε στο συναίσθημά μας είναι οι ακόλουθοι:

• Προσπαθώ να καταλάβω αν πεινάω βιολογικά ή αν η πείνα μου υπόκειται σε κάποιο συναίσθημα
• Προσπαθώ να αναγνωρίσω το συναίσθημα που νιώθω
• Προσπαθώ να καταλάβω αν το να φάω είναι μια μαθημένη συμπεριφορά για εκείνη τη στιγμή ή αν το κάνω συνειδητά
• Προσπαθώ να δω αν μπορώ να δώσω μια συγκεκριμένη παράταση χρόνου στην ανάγκη μου για φαγητό
• Αποσπώ την προσοχή μου με κάτι άλλο που με ευχαριστεί
• Βρίσκω εναλλακτικούς τρόπους διαχείρισης του συναισθήματός μου
• Σέβομαι το συναίσθημά μου και την ανάγκη μου για φαγητό, αλλά προσπαθώ να φάω «με μέτρο».
• Θυμάμαι ότι δεν είμαι ούτε ό,τι τρώω, αλλά ούτε και το συναίσθημά μου!