Η Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας (ΔΕΥ), όπως και η Ψυχογενής Βουλιμία (ΨΒ), χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερφαγίας, τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα κατά τους προηγούμενους 3 μήνες. Ωστόσο, σε αντίθεση με την ΨΒ, απουσιάζουν οι αντισταθμιστικές συμπεριφορές (όπως η κάθαρση, η νηστεία ή η υπερβολική άσκηση) ενώ εξαιτίας της υπερκατανάλωσης θερμίδων, η ΔΕΥ συνδέεται στενά με την παχυσαρκία (Razzoli et al. 2017; Villarejo et al. 2012).
Στη ΔΕΥ, ένα περιστατικό υπερβολικής κατανάλωσης τροφής πρέπει να συνοδεύεται από μια αίσθηση έλλειψης ελέγχου, η οποία περιλαμβάνει αδυναμία αποχής από το φαγητό ή αδυναμία διακοπής του φαγητού όταν αυτό έχει αρχίσει, ωστόσο ορισμένα άτομα αναφέρουν ότι τα επεισόδια υπερφαγίας τους δεν χαρακτηρίζονται πλέον από ένα οξύ αίσθημα απώλειας ελέγχου, αλλά μάλλον από ένα πιο γενικευμένο μοτίβο ανεξέλεγκτης κατανάλωσης τροφής. Το είδος των τροφίμων που καταναλώνονται κατά τη διάρκεια των επεισοδίων διαφέρει τόσο μεταξύ των ατόμων όσο και σε κάθε άτομο με την υπερφαγία να χαρακτηρίζεται περισσότερο από διαταραγμένη ποσότητα της τροφής που καταναλώνεται παρά από μια επιθυμία για ένα συγκεκριμένο θρεπτικό συστατικό.
Η υπερφαγία χαρακτηρίζεται επίσης από έντονη δυσφορία και τουλάχιστον τρία από τα εξής χαρακτηριστικά: το άτομο τρώει πολύ πιο γρήγορα από το κανονικό, τρώει μεγάλες ποσότητες φαγητού ενώ δεν αισθάνεται σωματικά πεινασμένος, τρώει μόνος του επειδή ντρέπεται για το πόσο πολύ τρώει, συμπεριφορές που τον κάνουν να αισθάνεται αηδία με τον εαυτό του, κατάθλιψη ή πολλές ενοχές μετά το επεισόδιο (American Psychiatric Association 2013).
Τελευταία Σχόλια