Άγχος, Φόβος και Αυτοσεβασμός απέναντι στη Θετικότητα της Πανδημίας
Φέτος οι γιορτές θα ήταν για όλους μας μια επιστροφή σε ότι συνηθίζαμε να κάνουμε μέχρι που η έξαρση της πανδημίας χτύπησε την πόρτα στα σπίτια πολλών νοικοκυριών. Όλα ξεκίνησαν όταν έμαθα πως είχα έρθει σε επαφή με θετικό κρούσμα. Στην παρατήρηση μερικών συμπτωμάτων επέλεξα να πάρω προληπτικά τα μέτρα μου για την προστασία των μελών της οικογένειας μου έως ότου διεξάγω τα λεγόμενα self / rapid test. Rapid και self αρνητικά όμως γιατί με πονάει η πλάτη μου αναρωτιόμουν και γιατί έχω δέκατα και κόπωση? Μήπως ανήκω στις κατηγορίες ανθρώπων που δεν ανιχνεύεται ο ιός μέσα από αυτά τα test και ίσως είναι πιο σωστό να προχωρήσω και στη διενέργεια ενός μοριακού test? Οι σκέψεις πηγαινοέρχονταν, τα πρώιμα συμπτώματα την επόμενη μέρα εξαφανίστηκαν όμως ένα ‘’μικρό βάρος΄΄ στο στήθος όταν έπαιρνα βαθιά εισπνοή έκανε την εμφάνιση του και με ώθησε στην απόφαση να κάνω και ένα μοριακό για να είμαι απόλυτα σίγουρη. Παραμονή Πρωτοχρονιάς, η επισκεψιμότητα για τα μοριακά ανυπέρβλητη σε αριθμό με αποτέλεσμα να έχω τις δικές μου απαντήσεις μετά από 3 μέρες. Όλη η εβδομάδα είχε κυλήσει πολύ δύσκολα, τα social media είχαν πάρει φωτιά από χιλιάδες κρούσματα, αν είχες επιλέξει να βγεις τις ημέρες των γιορτών σκεφτόσουν πως ούτε εσύ την έχεις γλιτώσει. Το άγχος και ο φόβος είχαν χτυπήσει καμπανάκι και κάποια από τα μέλη της οικογένειας μου δεν θέλησαν να μπούν στα δικά μου παπούτσια. Η πρόληψη που έκανα με ευσυνειδησία και ο σεβασμός που έδειξα για την προαγωγή της υγείας δικών μου ανθρώπων, ερμηνεύθηκε ως δικιά μου αδυναμία να διαχειριστώ τις ‘’εμμονές΄΄ στο κεφάλι μου, με τη δικαιολογία πως τα test μου βγήκαν αρνητικά. Η εξήγηση των λόγων για τους οποίους έκανα ότι έκανα δεν ήταν αρκετοί, η εξέφραση των συναισθημάτων μου για τη δικιά τους αδυναμία να διαχειριστούν επαρκώς έναν άνθρωπο που πάσχει από αγχώδη διαταραχή δεν κέρδισε έδαφος. Η μοναξιά μου εκείνες τις μέρες, αφού είχα μπει προληπτικά σε καραντίνα, με έκανε να μπω μπράβο στον εαυτό μου για το πως είχα επιλέξει να διαχειριστώ την κατάσταση και να ενστερνιστώ τη φράση πως ‘’ο καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του, όπως κρίνει ότι πρέπει να πράξει ας το κάνει’’. Ήρθε η Δευτέρα και η απάντηση των αποτελεσμάτων ήταν αρνητική, εξακολούθησα να μη λαμβάνω κατανόηση και τη Τρίτη ο covid βρήκε τον αδερφό μου. Άραγε θα ήμουν η υπαίτια αν δεν είχα υποβληθεί στη διεξαγωγή του μοριακού test? Όταν χτύπησε ο ιός και το δικό μου σπίτι, ήμουν εκείνος ο άνθρωπος που έρχονταν όλοι με ερωτήσεις για το ποιες θα είναι οι επόμενες μας κινήσεις. Εκεί που ήμουν υπερβολική ξαφνικά έγινα Ειδική!
Αθεράπευτα Φιλόδοξη
Πηγή Εικόνας: Pixabay.com
Τελευταία Σχόλια