BLOG

Δεκάδες άρθρα . Βελτιώστε τον τρόπο ζωής σας!

Τα 42.195 Μέτρα του Μαραθωνίου Δρόμου

Ο Μαραθώνιος δρόμος είναι μια δοκιμασία . Ο Μαραθωνοδρόμος δοκιμάζει να περάσει έξω από το φωτισμένο δωμάτιο όπου στεγάζονται οι ψυχοσωματικές του αντοχές , να κλείσει οικειοθελώς την πόρτα και να σταθεί στο σκοτάδι . Και καλείται , όχι μόνο να μην τρομάξει από το σκοτάδι , αλλά και να το νικήσει .

              Για να γίνει κάποιος Μαραθωνοδρόμος , εκτός από τις προφανείς «φωτεινές»  αρετές που πρέπει να διαθέτει ( αυτοπειθαρχία , στοχοπροσήλωση , υπομονή ) οφείλει να συγκεντώνει στην προσωπικότητά του και ορισμένες «σκοτεινές» συνιστώσες ( εσωτερικότητα , ικανότητα ακαριαίας συναισθηματικής αναδρομής , νοοτροπία αυτοεξόντωσης ) Προσοχή ! Δεν πρέπει να συγχέουμε την νοοτροπία αυτοεξόντωσης με την νοοτροπία αυτοκαταστροφής , είναι  ΤΕΛΕΙΩΣ διαφορετικές μεταξύ τους . Αυτοκαταστροφή είναι να ξενυχτάς  στα μπουζούκια , να πίνεις νοθευμένα ποτά και να καπνίζεις αριμανιωδώς πλήττοντας τον εαυτό σου . Στην αθλητική αυτοεξόντωση δεν πλήττεις τον εαυτό σου , τον περνάς δια πυρός και σιδήρου για να τον κάνεις καλύτερο .   Η αυτοεξόντωση είναι μια υψηλής ψυχικής αισθητικής έκφραση άδολης δοτικότητας , είναι η αναγκαία προαπαιτούμενη συνθήκη για προσφορά  . Είναι το αυτόβουλο , ιδιωτικά πυροδοτούμενο σμπαράλιασμα κάθε φάσης και επίφασης του ΕΓΩ με στόχο την εκπλήρωση κάτι ανώτερου .
                  Τα 42.195 μέτρα του Μαραθωνίου δρόμου , απαιτούν από τον δρομέα , όχι μόνο να έχει βιώματα αλλά και να τα έχει τακτοποποιήσει . Αυτή είναι και η εξήγηση γιατί είναι τρομερά δύσκολο να γίνει κάποιος Μαραθωνοδρόμος πριν τα 30 του χρόνια . Οι Μαραθωνοδρόμοι δεν τρέχουν μόνο με τα πόδια τους , τρέχουν και με το πνεύμα τους . Αλίμονο αν έτρεχαν μόνο με τα πόδια τους ! Τα πόδια λυγίζουν , το πνεύμα ποτέ !
               Αν περιμένατε να σας εκθειάσω τις σωματικές αντοχές ενός Μαραθωνοδρόμου , θα σας απογοητεύσω . Οι σωματικές αντοχές είναι αστείες ! Μετά από τα πρώτα 30 χιλιόμετρα συνεχόμενου τρεξίματος , οι αρθρώσεις τσιμεντοποιούνται , η όραση θολώνει , ο θώρακας βράζει , η αναπνοή γίνεται άναρχη και βαριά , όλα τα αγγεία του κορμιού κοχλάζουν και φεγγίζουν , η καρδιά χτυπά τόσο δυνατά λες και είναι έτοιμη να σπάσει , όλοι οι μύες του κορμιού ουρλιάζουν από τον πόνο , τα πόδια πρήζονται και έχουν ήδη γεμίσει με φουσκάλες και αιματώματα , το λαμπάκι της «βενζίνης» έχει ανάψει , στο ντεπόζιτο έχουν μείνει μόνο αναθυμιάσεις καυσίμων..
            Τότε ακούγεται η πόρτα που κλείνει και ο Μαραθωνοδρόμος εισέρχεται στο σκοτάδι . Εκείνη την ώρα , όλες οι ίνες της ύπαρξης του τον παρακαλάνε να εγκαταλείψει , κάθε κύτταρο του κορμιού του φωνάζει « παράτησέ τα !» . Είναι η ώρα της ΑΠΟΛΥΤΗΣ μοναξιάς για τον Μαραθωνοδρόμο . Είναι η ώρα που τον έχει εγκαταλειψει ακόμα και ο ίδιος του ο εαυτός ! Κι όμως , κάτι μαγικό συμβαίνει , η ψυχή διατάζει το σώμα! Ο Μαραθωνοδρόμος ανακαλεί στην μνήμη του εικόνες από το παρελθόν , στιγμές όπου ένιωσε πολύ δυνατά . Θυμάται την εκδρομή που πήγε με το κορίτσι που αγάπησε , θυμάται τα λόγια που αντάλλαξε στον θάλαμο κάποιου νοσοκομείου με τον νοσηλευόμενο γονιό του , την παραμονή ενός πολύ σοβαρού χειρουργείου , θυμάται την παρέα του φίλου που δεν ζει πια. Και τότε , όλες αυτές οι μνήμες μπαίνουν στην υψικάμινο της υπερπροσπάθειας , καίγονται λυτρωτικά και μετουσιώνονται σε ΠΕΙΣΜΑ ! Η στιγμή αυτή είναι επική , δεν υπάρχουν λόγια για να σας την περιγράψω .Το σύστημα επανεκκινεί και όλα παίρνουν τον δρόμο τους : αυτόν που οδηγεί στον τερματισμό . Από το σημείο αυτό και μετά η μάχη εσωτερικοποιείται και γίνεται αυστηρά προσωπική .
            Κάποιος είχε γράψει ότι το πολεμικό ήθος ενός στρατιώτη φαίνεται από αυτά που κάνει στην μάχη όταν αρχίσει να πονάει . Η μάνα μου , μού έχει διδάξει ότι οι ενάγωγοι άνθρωποι όταν υποφέρουν βγάζουν καλοσύνη . Οι Μαραθωνοδρόμοι όταν υποφέρουν κατά την διάρκεια του αγώνα βγάζουν αλληλεγγύη . Είναι συγλονιστική η συντροφικότητα που επιδεικνύουν οι αθλητές μόλις δουν έναν συνάδελφο Μαραθωνοδρόμο να σωριάζεται στην άσφαλτο , κάτι που δεν είναι καθόλου σπάνιο , ειδικά μετά το 35Ο χιλιόμετρο . Έτσι θα έπρεπε να ζούμε τις ημέρες μας και τις νύχτες μας , όλοι μας , βλέποντας τους συνανθρώπους μας ως συνοδοιπόρους και όχι ως αντιπάλους ! Οι Μαραθωνοδόμοι δεν ανταγωνίζονται , οι Μαραθωνοδρόμοι συναγωνίζονται . Ο Μαραθωνοδρόμος δεν βλέπει ως αντίπαλο ούτε τον συναθλητή του , ούτε το χρονόμετρο , ούτε τον όγκο των χιλιομέτρων που έχει ακόμα να διανύσει .       Ένας Μαραθωνοδόμος έχει καταλάβει ότι ο μόνος αντίπαλος που πρέπει να νικήσει είναι ο ίδιος του ο εαυτός και αυτό είναι ΜΕΓΙΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ ! Ο Μαραθώνιος δρόμος είναι ένα σχολείο. Χαρίζει αταραξία και διδάσκει τον Μαραθωνοδρόμο να δέχεται τον πόνο με αξιοπρέπεια , με χαμόγελο!
              Αν νομίζετε ότι προσπαθώ να ωραιοποιήσω την διαδικασία του συνεχόμενου τρεξίματος για 42 χιλιόμετρα η οποία στα μάτια πολλών φαντάζει ως «βάρβαρη» και «απάνθρωπη» , τότε σας καλώ να έρθετε του χρόνου στο Καλλιμάρμαρο και να κοιτάξετε τα πρόσωπα των Μαραθωνοδρόμων καθώς σέρνουν τα μηνυματοφόρα τους κορμιά λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό . Παρατηρήστε πόσο ευτυχισμένοι είναι ! Είναι ευτυχισμένοι γιατί αν και βρέθηκαν στο σκοτάδι , είδαν με την φλόγα της ψυχής τους τον δρόμο για να γυρίσουν πίσω . Είναι ευτυχισμένοι γιατί κόμισαν ένα μήνυμα στις οικογένειες και τους φίλους τους , το ιερό μήνυμα ότι δεν ΠΡΕΠΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΜΕ  ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ , ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΠΟΝΑΜΕ ! Είναι ευτυχισμένοι γιατί νίκησαν τον εαυτό τους , και αυτός είναι ο άθλος , όχι τα 42 χιλιόμετρα !! Και είναι ευτυχισμένοι που νίκησαν τον εαυτό τους γιατί αυτός που νίκησε τον εαυτό του έγινε ανίκητος από τους άλλους .
          Έχετε νιώσει ποτέ ότι ένας αγαπημένος σας άνθρωπος που έφυγε από την ζωή , σας προστατεύει ? Προσωπικά το νιώθω κάθε μα κάθε φορά που τρέχω Μαραθώνιο . Ο Παναγιώτης , Ο Νίκος , Η Εύη και η μικρή Ντουσάνκα πάντα θα είναι εκεί , στις δύσκολες δρομικές στιγμές , να μου υποδεικνύουν πού είναι ο διακόπτης που ανάβει το φως και να μου λένε « τα πας περίφημα , συνέχισε έτσι , λίγο ακόμη έμεινε».
      Στη ζωή υπάρχουν αμέτρητοι «Μαραθώνιοι» δρόμοι , δεν υπάρχει μόνο ο τρεξιματικός . Μαραθώνιο «τρέχει» και ο βιοπαλαιστής-πατέρας που κόβει από τον ύπνο του για να εξασφαλίσει το γάλα των παιδιών του . Μαραθώνιο «τρέχει» και η ηρωίδα-μάνα που αφιέρωσε την ζωή της στο παιδί της που γεννήθηκε με ασθένεια . Μαραθώνιο τρέχουν και όσοι ζουν ολομόναχοι , ξεχασμένοι από θεούς και συνανθρώπους . Μαραθώνιο τρέχουν και όσοι πίστεψαν και προδόθηκαν και τώρα δίνουν αγώνα για να αγαπήσουν και πάλι τον εαυτό τους . Μαραθώνιο ΨΥΧΗΣ τρέχουν και οι γονείς που έθαψαν παιδί τους .
                            Σε όσους από εσάς αυτήν την περίοδο «τρέχετε» κάποιον «Μαραθώνιο» , εύχομαι μέσα απ΄την ψυχή μου ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΠΟΡΕΙΑ και καλό τερματισμό.  
 

Πηγή Εικόνας: ichope run

Άλκης Ψυχογυιός

Οδοντίατρος – Χειρουργός – Υπερμαραθωνοδρόμος

Τηλ: 6944732599

Email: alkis_psyhogios@yahoo.gr

Το Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς

Απώλεια. Το σύνδρομο της άδειας φωλιάς συνοψίζεται περιγραφικά ως απώλεια. Απώλεια των παιδιών από το σπίτι των γονέων, εντός του πλαισίου του φυσιολογικού κύκλου της ζωής. Πρόκειται για το στάδιο της ενηλικίωσης των παιδιών που συνοδεύεται από ποικίλες αλλαγές, ενώ παράλληλα εκλύει και το αίσθημα της μοναξιάς και του φόβου στους γονείς. 

Πολλές φορές κατά την ενηλικίωσή τους τα παιδιά είθισται να αποφασίζουν να σπουδάσουν σε άλλο τόπο από το πατρικό τους σπίτι, ή να επιθυμούν να ανεξαρτητοποιηθούν προσπαθώντας να μείνουν σε διαφορετικό σπίτι, ή ακόμα και όταν έρθει η κατάλληλη ώρα να αποφασίζουν να φύγουν από το πατρικό τους σπίτι προκειμένου να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια. Μέσα σε όλες αυτές τις αλλαγές είναι αρκετά πιθανό να γεννηθεί ένα αίσθημα μοναξιάς το οποίο απασχολεί και αφορά κυρόως τις μητέρες, καθώς οι ίδιες φέρουν περισσότερο έντονα το ρόλο της υπευθυνότητας για ο,τιδήποτε μπορεί να συμβεί στα παιδιά τους. Πρόκειται για το χρονικό σημείο εκείνο όπου αντιλαμβάνονται ότι το παιδί τους δεν λείπει απλά διακοπές για λίγες ημέρες, αλλά ούτε και είναι μια απλή ανησυχία για το τι ώρα θα επιστρέψει σπίτι από την έξοδό του. Το υπνοδωμάτιο παραμένει άδειο για ημέρες. Η επικοινωνία μπορεί να είναι ή να μην είναι καθημερινή, αλλά η ανάγκη για πιο τακτική και κοντινή επαφή παραμένει ισχυρή. 

Τα πιο κοινά χαρακτηριστικά του συνδρόμου είναι το έντονο αίσθημα της θλίψης, η τάση για παραμονή στο δωμάτιο του παιδιού για μεγάλο χρονικό διάστημα, το αίσθημα της ματαίωσης, αλλά και το συχνό και ξαφνικό κλάμα. 

Από την άλλη μεριά θα πρέπει να τονισθεί ότι η θλίψη και η επιθυμία των γονέων για επαφή με τα παιδιά τους όταν εκείνα αποχωρούν από την “πατρική φωλιά” είναι φυσιολογικές, αρκεί να ρυθμίζονται και να διαχειρίζονται με κατάλληλο τρόπο ώστε να μη γίνονται παθολογικές και επιβαρυντικές για την ψυχική υγεία τόσο των νέων που βιώνουν την ανάγκη ελευθερίας και ανεξαρτητοποίησης, όσο και των ίδιων των γονέων που οδηγούνται σε επιβαρυντικούς συναισθηματικούς μηχανισμούς για την υγεία τους. 

Οι κακοί προγνωστικοί παράγοντες του φαινομένου περικλείουν την αργοπορημένη αποχώρηση του παιδιού από την πατρική οικογένεια λόγω των κοινωνικοοικονομικών συνθηκών της σύγχρονης κοινωνίας, την επισφαλή επαγγελματική κατάσταση των περισσότερων νέων ανθρώπων, την ανεργία, την έλλειψη κινήτρων και στόχων, αλλά και την παράλληλη  έλλειψη ψυχικής προετοιμασίας των γονέων προς αυτή τη χρονική στιγμή. 

Η δυσφορία δε μεγενθύνεται όταν η ζωή των γονέων χτίζεται μόνο περιμετρικά εκείνης των παδιών τους. Συγκεκριμένα, είναι σημαντικό το ζευγάρι των γονέων να υπάρχει σαν ζευγάρι και εκτός των πατρικών του καθηκόντων. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο ο κάθε γονιός να αναπτύσσει και τα δικά του ενδιαφέροντα έξω από τη ζωή του με το παιδί του, να διατηρεί κάποιες φιλίες, να έχει τουλάχιστον μια απασχόληση που του προσφέρει ευχαρίστηση, αλλά και εφόσον είναι εφικτό να έχει κοινές στιγμές αντίστοιχα με τον / την σύζυγο μόνοι τους ως ζευγάρι και όχι απαραίτητα σε συνάφεια με τα παιδιά τους. Οι υγιεινές κοινωνικές συνήθειες καθώς και οι ατομικές δραστηριότητες περιποίησης και σεβασμού του εαυτού φαίνεται να δρουν προληπτικά απέναντι στο σύνδρομο της άδειας φωλιάς, καθώς μπορούν να βοηθήσουν στην πιο άμεση ρύθμιση των δυσάρεστων συναισθημάτων που είναι φυσιολογικό να προκύπτουν. 

  • Κάντε σχέδια για το μέλλον!
  • Αποκτήστε τις δικές σας ατομικές δραστηριότητες ευχαρίστησης!
  • Βγείτε με φίλους!
  • Συζητήστε πάνω στα συναισθήματά σας και επικοινωνήστε αυτές τις αλλαγές που συμβαίνουν!
  • Βρείτε ένα ρυθμό στην καθημερινότητά σας δημιουργώντας στη ζωή σας δομή!
  • Σε περίπτωση που τα συμπτώματα επιμένουν και θυμίζουν κάτι από κατάθλιψη, μην διστάσετε να επισκεφθείτε έναν ειδικό ψυχικής υγείας! Υπάρχουν στιγμές που είναι σημαντικό να ζητάμε και να λαμβάνουμε βοήθεια! 

Είναι ωραίο να είσαι γονιός και να αγαπάς το παιδί σου! Αλλά μην ξεχνάς: Η αληθινή αγάπη περικλείει την έννοια της ελευθερίας! 

 

Πηγή Εικόνας: in.pinterest.com

Λίγη Ελπίδα!

Σιγά, σιγά έπεσα

στα βάθη της κόλασης,

ένα γεύμα παραλείφθηκε, ένας τοίχος χτίστηκε,

ένα ακόμα χάπι, ένας κανόνας τροποποιήθηκε.

Οι αδιάκοπες φωνές,

της φωνής μέσα στο κεφάλι μου,

κάνε αυτό, κάνε εκείνο.

Ένας σκλάβος του κεφαλιού μου.

Αλλάζοντας συνέχεια στόχους που

κυνηγώ και κυνηγώ και κυνηγώ

με ελπίδες να ησυχάσουν οι φωνές,

οι σκέψεις να επιβραδύνουν τον ρυθμό τους.

Αλλά ποτέ δεν συμβαίνει,

ποτέ δεν κάνω αρκετά

και πριν το καταλάβω

κατακλύζομαι.

Και νιώθω πως είμαι πίσω στην αρχή

με πρόσθετη την ενοχή της αποτυχίας.

Τα βάζω με τον εαυτό μου.

Γιατί δεν είναι τίποτα αρκετό?

Ονειρεύομαι την μέρα που θα είμαι ελεύθερη από αυτό.

Εύχομαι η μέρα να έρθει,

που το φαγητό δεν θα είναι εχθρός

και η ζωή θα περιέχει την λέξη διασκέδαση. 

Αλλά είναι δύσκολο όταν συνέχεια βλέπεις μπλε

και όλοι σου φωνάζουν «είναι κόκκινο» να τους πιστέψεις.

Εκεί που όλα σου φαίνονται τόσο πραγματικά

να πας εναντίον του κεφαλιού σου.

Είμαι σε ένα σημείο που δεν έχω επιλογή,

στην πραγματικότητα και στο κεφάλι μου

τίποτα δεν κάνει νόημα πλέον.

Αντιμετώπισα πολλά,

δεν είμαι εκεί που θα ήθελα

αλλά είμαι πολύ μακριά από εκεί που ξεκίνησα

και πραγματικά, 

θα κρατήσω την γνώση,

ότι πάρα τα 10 βήματα πίσω,

έχω είδη προχωρήσει 1,000 μπροστά.

Η φλόγα δεν έσβησε, 

αλλά αυτό αποδεικνύει πως…

Έχω την δύναμη και το κουράγιο

άλλα κάποιες φορές χάνεται για λίγο,

και χρειάζομαι βοήθεια.

Η ανάρρωση δεν είναι τέλεια,

αλλά ούτε κι εγώ

και δεν θα το προσποιηθώ.

 

Συγγραφέας: Η Ελπίδα

Το να μην τρως δεν έχει να κάνει με το φαγητό.

Το να μην τρως δεν έχει να κάνει με το φαγητό.

Δεν έχει να κάνει με το να δείχνεις όμορφη σε ένα φόρεμα ή να θες να γίνεις μοντέλο. Δεν έχει να κάνει με το να θες χαριτωμένα αγόρια να γυρίσουν να σε δουν. Δεν έχει να κάνει με το να δοκιμάζεις το πιο μικρό μέγεθος φούστας στο μαγαζί.

Δεν έχει να κάνει με το να θες σημασία. Δεν είναι μια ανιδιοτελής λιμοκτονία για όλα τα παιδάκια στην Αφρική. Δεν έχει να κάνει με την τέλεια γρήγορη δίαιτα ή να χάσεις το βάρος που έβαλες στις διακοπές. Δεν έχει να κάνει με περιοδικά μόδας, για την θρησκεία ή την κουλτούρα.

Έχεις αυτοεκτίμηση ίση με ένα έντομο. Έχεις ανύπαρκτη κοινωνική ζωή γιατί φοβάσαι να πας σε εστιατόρια ή οπουδήποτε θα έχει σχέση με φαγητό. Να ζυγίζεις και να μετράς μακαρόνια, δημητριακά, φρούτα και οτιδήποτε περνά από τα χείλη σου, συμπεριλαμβανομένης και της οδοντόκρεμας. Έχει να κάνει με μυστικά, ψέματα και ντροπή. Έχει να κάνει με το να μην μπορείς να παραδεχτείς ότι χρειάζεται να φας. Ότι σου αξίζει να φας.

Έχει να κάνει με φόβο. Έχει να κάνει με τρόμο. Για τα πάντα.
Έχει να κάνει με έλεγχο. Έχει να κάνει με το να προσπαθείς να σταματήσεις να νιώθεις τα συναίσθημα της κακοποίησης. Έχει να κάνει με το να σπρώχνεις τον πόνο μακριά. Έχει να κάνει με το να θες να εξαφανιστείς για να μην μπορεί να σε εκμεταλλευτεί κάνεις ξανά. Να κρύβεσαι κάτω από ρούχα, κυρίως μαύρα, για να μην βλέπει κανείς το γυναικείο σου σώμα. Είναι μη λεκτική επικοινωνία. Είναι να αρνείσαι το παρελθόν. Είναι ένα έντονο μίσος προς τον εαυτό σου.

Έχει να κάνει με το να χρειάζεσαι τόσα πολλά που να μην το αντέχεις. Να μην θες να χρειάζεσαι τίποτα. Έχει να κάνει με το να μην θες να σε αγγίζουν και να φοβάσαι να αφεθείς. Έχει να κάνει με το να νιώθεις τόσο πνιγμένος από τα όσα έχουν συμβεί που είναι πιο εύκολο να αποφεύγεις τα πάντα με το να παθαίνεις εμμονή με το πόσες θερμίδες έχει ένα μήλο.

Έχει να κάνει με το να θες να είσαι ασφαλείς. Να θες να γίνεις όσο πιο μικρός γίνεται και να αποφύγεις τον τεράστιο κόσμο που είναι πολύ θορυβώδες και επικίνδυνος και δεν μπορείς να τον εμπιστευτείς. Έχει να κάνει με το να μην εμπιστεύεσαι κανέναν και να βασίζεσαι στο φαγητό (ή την ελλείψει) για να σου δώσει μια αίσθησή ασφαλείας όταν τα συναισθήματα σου φουσκώνουν και σε κάνουν να νιώθεις χοντρή, άσχημη και να μην αντέχεις το σώμα σου.

Έχει να κάνει με το να προσπαθείς να γίνεις κατανοητή. Να προσπαθείς να παλέψεις με ότι έχεις και να είναι περισσότερη δουλεία από ότι έχεις φανταστεί. Είναι κούραση και δάκρια και να θες βοήθεια αλλά την ίδια στιγμή να την αρνείσαι. Έχει να κάνει με το να παλεύεις σε μια μάχη με τον εαυτό σου και τον κόσμο. Είναι μια προσπάθεια να επιβιώσεις.

Δεν έχει να κάνει με το φαγητό.

 

aBeautifulMess

Ο Van Gogh από μια άλλη οπτική

Όταν μιλάνε για μια βασανισμένη μεγαλοφυία, πάντα κάποιος θα αναφέρει τον Van Gogh.
Πως κατάπιε κίτρινη μπογιά.
Πως ήθελε να βάλει την λιακάδα μέσα του.
Πως η ψύχωση του προκλήθηκε από δηλητηρίαση από μόλυβδο.
Τον αποκαλούν θαύμα, αλλά εγώ βλέπω έναν άνθρωπο τόσο δυστυχισμένο, που βρήκε ένα όμορφο τρόπο να κάνει κακό στον εαυτό του.

Λένε «Είναι τραγικό»
Λένε «Είναι πάντα οι ταλαντούχοι που πεθαίνουν πριν την ώρα τους»

Μας τους διδάσκουν στο σχολείο τους βασανισμένους καλλιτέχνες. Κοιτά όλους αυτούς τους ποιητές που αυτοκτόνησαν, πως θα ήταν η δουλειά τους αν δεν είχαν κατάθλιψη; Λες και η κατάθλιψη είναι ένα τέχνασμα, κάτι για να εντυπωσιάσεις τους φίλους σου, κάτι που βάζεις στα πάρτι. Σαν και η κατάθλιψη δεν είναι πόσες μέρες μπορείς να μην κάνεις μπάνιο χωρίς να το προσέξει κάποιος ή να τρως τέσσερις μέρες συνεχόμενα μακαρόνια και την επόμενη τίποτα γιατί το να πας ψώνια ή να κάνεις κάτι για τον εαυτό σου είναι εντελώς αδιανόητο.

Η κίτρινη μπογιά είναι η κατάθλιψη.

Η τέχνη είναι ένας αμυντικός μηχανισμός. Ο Van Gogh είναι καταπληκτικός καλλιτέχνης γιατί όταν δεν είχε τίποτα, είχε μπογιά. Όταν ένιωθε άδειος, είχε μπογιά. Όταν μισούσε τον εαυτό του, δεν μισούσε την μπογιά.

Ασβέστωνε τα αριστουργήματα του, γιατί δεν το έκανε για να γίνει γνωστός, άπλα έκανε το μοναδικό πράγμα που του έκανε νόημα όταν τα τίποτε άλλο δεν έκανε.
Λένε «χωρίς την αρρώστια του, δεν θα είχαμε όλα αυτά».
Γιατί εκτιμούν την τέχνη του περισσότερο από την λογική του.
Γιατί μακάρι να ζήσουν όλοι μια ευτυχισμένη ζωή και να μην χρειαστεί να αφήσουν τίποτα για να τους θυμούνται.

 

-folsky-

8 Λεπτά

Τί είναι ?

Η δύναμη ?

Όταν μένεις στα γνωστά ή όταν περιμένεις τα άγνωστα?
Όταν δοκιμάζεις το νέο , ή όταν δοκιμάζεσαι από το παλιό?
Όταν αντέχεις τους άλλους , ή όταν αντέχεσαι μόνος σου ?
Όταν συγκρατείς τα ντεσιμπέλ της φωνής σου , ή όταν δεν συγκρατείς
τα δάκρυα των ματιών σου?
Όταν διώκεις ενόχους , ή όταν διώκεσαι ως αθώος ?
Όταν υποφέρεις το βάρος του κακού , ή όταν καταφέρεσαι εις βάρος του ?

Βάρος?

Τί είναι βάρος ?

Είναι η συναλλαγματική της απώλειας .
Μόνο όταν χάσεις κάτι , μαθαίνεις τί ζύγιζε .

Ένας λυπημένος άνθρωπος βλέπει ένα ποτήρι , με το νερό ως την μέση .
Να προσπαθήσουμε να τον πείσουμε ότι είναι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο ,
ή να του θυμίσουμε απλά την άγρια ομορφιά του να διψάς ?

Σωστότερο ?

Τί είναι ?

Ένας παίκτης . Άλλη μια νίκη ? Ή να τον μάθουμε , επιτέλους , να παίζει σωστά ?

Ένας επιτυχημένος . Ο πλούτος , ή η αποδοχή ? Η μόρφωση ή η αναγνωρισιμότητα ?

Τί είναι επιτυχία ?

Ένα παιδάκι έχει 10 παιχνίδια . Σημαντικότερο ?

Τί είναι ?

Να τού πάρουμε το 11ο , ή να τού αφιερώσουμε χρόνο για να μάθει να παίζει με τα 10 ήδη υπάρχοντα ?

Η κρίση ?

Τί είναι ?

Κρίση είναι μια ωραία ελληνική λέξη που σημαίνει απόφαση .

Ωραίος ?

Τί είναι ?

Ωραίος είναι αυτός που είναι στην ώρα του .
Ωραίος είναι ο συνεπής .
Ωραία είναι η συνέπεια και , μάλιστα , εξ ορισμού .

Τί είναι ?

Κόμπο στο λαιμό τον λένε – το ξέρω ,
αλλά δεν είναι .
Κλείσε τα ματια σου ,
δεν είναι κόμπος , σού λέω !

Τί είναι ?

Ακόμα ?

Άσχημος ?
Τί είναι ?
Άσχημος είναι το στερητικό α και το σχήμα , σε μια λέξη .
Άσχημος σημαίνει
απουσία σχήματος .
Ανύπαρκτη σημασιολογικά λέξη για ανθρώπους .
Όλοι οι άνθρωποι έχουν κάποιο σχήμα .
Δεν υπάρχουν άσχημοι άνθρωποι !

Και η επιτυχία ? Τί είναι λοιπόν η επιτυχία ?

Ένας επιτυχημένος. Μόνο ένας είναι . Ο συμφιλιωμένος . Αυτός που ήρθε σε κατανόηση . Αυτός που έμαθε γιατί βασανίζονται τόσο οι άνθρωποι . Και όταν το έμαθε , επιζήτησε την αυτοεξόντωση , για να γλιτώσει από τον ετεροαφανισμό . Και σώθηκε . Γελώντας , Γέλασε πολύ με τους ανθρώπους , κάνοντας την αρχή με τον ίδιο του τον εαυτό . Αυτός είναι ο επιτυχημένος . Αυτός που παίρνει στα σοβαρά την ζωή , όχι την ζωή του . Αυτός που γέλασε για την ψυχή του , όχι με την ψυχή του , και την έσωσε .

Η ευτυχία ?

Τί είναι ?

Είναι το ευ και η τύχη . Είναι η καλή τύχη .
Είτε εύχεσαι σε έναν άνθρωπο να είναι ευτυχισμένος , είτε τού εύχεσαι «καλή τύχη» , είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα .

Μια σκέψη ?

Τί είναι ?

Αν ο σκηνοθέτης της ζωής είναι η τυχαιότητα , μια σκέψη , τί είναι ? Ο σεναριογράφος ? Ο πρωταγωνιστής ? Ο κομπάρσος ? Τίποτα απ’ όλα αυτά . Μια σκέψη είναι ο αμήχανος από μηχανής θεός , είναι αυτή που γυρίζει την κάμερα στην αθέατη , αλλά υπαρκτή , γωνία .

Η κατοχή ? Η αντοχή ? Η υπεροχή ? Η αποχή ?
Γιατί τόσες ερωτήσεις ? Δεν είσαι γενναίος να απαντήσεις μόνος σου ?
Τί είναι γενναιότητα ?
Να δυναμώνεις μια αιρετική σκέψη , ή να την σωπαίνεις ? Να τιμάς το μέτρο της ανθρώπινής σου φύσης , ή να μετράς το τίμημά της?

Η ανθρώπινη φύση ?

Τί είναι ?

Είναι αυτή που μπορεί να αντέξει τα πάντα : πείνες , διωγμούς , αδικίες , ξεριζωμούς , συκοφαντίες, εθνοκαθάρσεις , διαπομπεύσεις , κρεματόρια , φυλακές , τα πάντα .
Η ανθρώπινη φύση μπορεί να τα αντέξει όλα .
Όλα , εκτός από ένα : να της γυρίσεις την πλάτη .

Πορεία ζωής?

Τί είναι ?

Πώς φαίνονται τα χιλιόμετρα που έχεις γράψει ? Οι ιμάντες που έχεις αλλάξει ?
Όταν δίνεις τις απαντήσεις ή όταν θέτεις τα ερωτήματα?
Όταν ορίζεις την σιωπή σου ή όταν ορίζεσαι από τον θυμό σου ?
Και η σιωπή ?

Τί είναι ?

‘Οταν δεν μιλώ ή όταν δεν με ακούν ?

Νηπενθής ?

Τί είναι ?

Στερητικό νη και πένθος .
Αυτός που δεν δημιουργεί το πένθος ή αυτός που δεν αποδέχεται το πένθος ή αυτός που το προξενεί σε δεύτερο χρόνο , φορώντας αρχικά την μάσκα του καλοποιού ρύστη , όντας όμως ο κακοποιός ολετήρας ? To πρώτο , το δεύτερο ή το τρίτο ? Είναι η κοινωνία του 21 ου αιώνα . Είναι το δεύτερο .

Τί έχεις ?

Γιατί δεν έχεις διάθεση ? Γιατί είσαι λυπημένος ?
Σε ρωτάει τί σκέφτεσαι . Σού ζητάει να γράψεις . Δεν σε αφήνει όμως να μιλήσεις.
Στους θώρακες των ανθρώπων , η ασύρματη λειτουργία, φέρνει σιγή ασυρμάτου .
Γιατί δεν είσαι χαρούμενος ?
Δεν αποδεχόμαστε ότι , για κάθε ηδονή , αντιστοιχεί μια ακολουθούσα και απόλυτα ισοδύναμη οδύνη . Δεν αποδεχόμαστε οτι μια παλάμη μπορεί , εκτός απο το χάδι ,να προσφέρει και το χαστούκι . Δεν αποδεχόμαστε το τίμημα του δρόμου .

Και δεν βλέπουμε . Ότι το τίμημα του δρόμου είναι αστείο μπροστά στην μαγεία της ασφάλτου.

Η σκέψη ?

Τί είναι ?

Η καθισμένη , δίπλα στον οδηγό . Αυτό είναι η σκέψη. Τη νύχτα . Μια τυχαία νύχτα . Κάθε τυχαία συγκεκριμένη νύχτα . Δεν ακουμπά το τιμόνι , δεν κρατάει χάρτες . Στα σταυροδρόμια , δε λέει ούτε δεξιά , ούτε αριστερά .

Λέει μόνο , φόρα ζώνη , απόλαυσε το τοπίο , κι όταν ξημερώσει , συγχώρησε τον εαυτό σου , συνειδητοποίησε την στιγμή σου στον ήλιο . Είναι ανεπανάληπτη, νήπυστα άπιστη ,
σύντονη και σύντομη , περήφανη και περιφανής , φωταγωγημένη και φωτοδότρια και πάντα υποφωτισμένη .

Η στιγμή σου στον ήλιο .

Μια τυχαία σκέψη . Μια ζωή σαν μια στιγμή , ολόλαμπρη και κοχλάζουσα κάπου ανάμεσα στο εφήμερο «κάποτε,ξανά» και το επινύχτιο «ξανά , ποτέ » .

Δεν είναι κόμπος στον λαιμό , σού λέω !

Η μόνη περιοριστική αδυνατότητα είναι η αδυναμία για αφοβία . Ζωή σε στερητικό «Α» . Ζωή σε στερητικό «Ν» . Ζωή σε στερητικό «ΑΝ» . Ξεκόλλα από τα «ΑΝ» ! Με τα «ΑΝ» δε γράφτηκε ποτέ η Ιστορία !

Όχι . Όχι πια . Μη φοβάσαι . Αναφλέξου . Συνέχισε , και μη ρωτάς πού βγάζει ο δρόμος .

Αφού ο δρόμος είναι πανέμορφος , τί σε νοιάζει πού βγάζει ?

Ο έρωτας?
Τί είναι ?
Είναι το πήγαινε
σε έναν δρόμο
που έχει για αντίθετο ρεύμα του , τον θάνατο .
Ερωτευόμαστε από έξω προς τα μέσα .
Πεθαίνουμε από μέσα προς τα έξω .
Αυτός ο δρόμος δεν είναι πήγαινε-έλα .
Είναι έλα και πήγαινε .
Έρωτας ,
είναι το νηπενθές μας .
Είναι το πρώτο , πρώτα , και το τρίτο , δεύτερα .
Ομόρριζη λέξη με το ερωτώ .
Γνωστό εδάφιο , άγνωστο έδαφος .

Και σε αυτήν την απροσδιόριστη ήττα , νικάμε όλοι .
Οι δοκιμασίες γίνονται επιδοκιμασίες .
Και ο χαμένος , τα παίρνει όλα .

Η πανέμορφη ζωή πανηγυρίζει και εμείς ανοίγουμε τα χέρια διάπλατα .
Αγνοί , πάναγνοι και άναγνοι , αγνοημένοι , αγνώμονες και αγνοούμενοι , όλοι αγνοώντας .
Διώκτες και διωκώμενοι , δίπλα-δίπλα .
Έρωτας είναι η κερκίδα στην οποία όλοι καθόμαστε , ως ίδιοι .
Διάλεξε πού θες να κάτσεις . Να ξέρεις , όμως , τί εύχεσαι !

Κι εγώ ? Αυτό που έχω εντός μου ?

Τί είναι ?

Πώς μπορώ να δω το εντός μου ?
Ποιό είναι το διόδιο που πρέπει να πληρώσω για να περάσω εντός εαυτού ?

Από εκείνη τη μέρα , ανεβαίνω στο ίδιο τρένο , κάθε πρωί ,στο ίδιο δρομολόγιο , στην ίδια θέση .
Κάθε μέρα κοιτάζω έξω από το παράθυρο τα ίδια τοπία ,
στην ίδια διαδοχή σημείων .
Μπορεί να ανεβαίνω στο ίδιο τρένο κάθε μέρα ,αλλά κάθε μέρα το ανεβαίνω , ως ένας άλλος .

Έρωτας είναι να είμαι κάθε μέρα ένας ίδια άλλος .
Να μην αλλάξω για να μην τρομάξεις .
Να μην λιμνάσω για να μην βαρεθείς .
Κολλάω το μέτωπο στο τζάμι του συρμού και έρχομαι στην κατανόηση .

Η Ζωή είναι πανέμορφη γιατί είναι το μεγαλείο του να αισθάνεσαι .
Τα πάντα . Ακόμη και τον πόνο . Μα ο πόνος δεν είναι κακός ? Η μελαγχολία δεν είναι κακή ?
Τί ειναι η μελαγχολία ? Η μελαγχολία είναι η ευτυχία του να είσαι θλιμμένος , όταν είσαι θλιμμένος. Και η κατάσταση του να είσαι θλιμμένος , τί είναι ? Είναι ο διπλασιαστής της επερχόμενης χαράς . Το νερό δεν έχει γεύση . Κι όμως . Όταν διψάς , έχει . Το να πέσεις για ύπνο δεν είναι ηδονή. Κι όμως. Όταν η τελευταία φορά που ξύπνησες ήταν προχτές το πρωί ,είναι . Χαίρεσαι το χιόνι , γιατί δεν χιονίζει κάθε μέρα . Κοιτάς εκστασιασμένος έναν κεραυνό γιατί διαρκεί δέκατα του δευτερολέπτου . Αν διαρκούσε ώρες , δεν θα έδινες καμία απολυτως σημασία ! Η χαρά κι η ομορφιά χρωστούν την λάμψη τους , στην σπανιότητα της παρουσίας τους , και την προηγηθείσα στέρηση . Εκτιμάς την πληρότητα του να κοιμάσαι αγκαλιασμένος με την αγαπημένη σου , γιατί ξέρεις τί πάει να πει να κοιμάσαι μόνος σου . Η ζωή είναι ωραία , γιατί είναι δύσκολη . Αν ήταν μονίμως εύκολη , δεν θα ήταν όμορφη ! Μην φοβάσαι τις δυσκολίες . Στην ζωή , δεν μάς αποδυναμώνουν οι δυσκολίες , αλλά οι ευκολίες . Η δυσκολία σε στεφανώνει , η ευκολία σε μαλακώνει . Οι φτωχοί και οι πλούσιοι κάθονται στο ίδιο τραπέζι . Οι φτωχοί παρακαλούν για φαγητό , οι πλούσιοι παρακαλούν για όρεξη . Στο τραπέζι , υπάρχουν κενές θέσεις . Σε περιμένουν να καθίσεις . Διάλεξε πού θες να κάτσεις ! Πρόσεχε , όμως , πολύ τί εύχεσαι !

Κάθε επιστημονικό πόνημα , που πήγε τον άνθρωπο μπροστά , έγινε με πόνο και θυσία , όχι με ψέματα και κοροϊδία . Αλλά η κοινωνία είναι νηπενθής . Αποκαλεί τον πόνο κακό ! Κι αν ο πόνος ειναι κακός , ο γεωπόνος τί είναι ? Αυτός που πονάει την γη και εκείνη τού δίνει καρπούς . Ο πόνος είναι λοιπόν οδηγητικός και καλλιεργητικός . Μην φοβάσαι τον πόνο . Και η καλλιέργεια? Τί είναι ? Το καλό έργο . Να γιατί πονάμε , όταν ερωτευόμαστε . Γιατί μέσα από του πόνου το καλό έργο , αναδύεται από μέσα μας , η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας . Την φοβάσαι αυτήν την εκδοχή ? Όχι . Όχι πια . Μη φοβάσαι . Στον έρωτα , δεν ερωτευόμαστε το άλλο πρόσωπο . Το καλύτερο δικό μας πρόσωπο ερωτευόμαστε , που αναδύεται από το ιερό μαζί . Μη φοβάσαι ! Μόνο αυταναφλέξου . Συνέχισε , και μην ρωτάς πού βγάζει ο δρόμος. Κι αυτή η εκδοχή ? Πώς θα αναδυθεί από μέσα μας ? Χρειάζεται μια δίοδο ! Πώς την λένε αυτήν την δίοδο ?

Κάνω μια σκέψη .

Όλα είναι μια σκέψη .
Όλα είναι υπόθεση μιας εντολής .
Ολα είναι ένα δίπολο φωτός και σκοταδιού .
Έρωτας είναι το υποφωτισμένο ανάμεσα .
Πάντα .
Άκουσες ?
Η ζωή είναι υπέροχη .
Είδες ?
Κατάματα τον ήλιο !
Σε βαστώ σφιχτά .
Τί ? Δεν με βλέπεις ?
Κι ο κόμπος στον λαιμό σου , τί νομιζεις ότι είναι ?
Είναι που σε βαστώ και σ’αγκαλιάζω τόσο , μα τόσο πολύ σφιχτά ,
που σου πιέζω τον λαιμό σου με τον ώμο μου .
Δε νιώθεις έναν κόμπο .
Νιώθεις μια Θυσία .
Δεν χρειάζεται να με βλέπεις .
Κλείσε τα μάτια σου .
Φτάνει που με νιώθεις .
Νιώσε .
Μη με ψάχνεις άλλο .
Δεν έφυγα ποτέ .
Η ζωή είναι ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ , γιατί κινούμαστε μαζί .
Συν κινούμαστε .
Συγκινούμαστε .
Χωρίς δάκρυα .
Χωρίς στερητικά .
Ανόρια κι αέναα , χορικά και χωρικά .
Ο χώρος , δεν μπορεί να τεμαχιστεί .
Άρα , δεν υπάρχει χωρισμός !
Γιατί ο χώρος είναι ένας και απεριόριστος .
Κινούμαστε στον αδιαίρετο χώρο .
Εμείς τελειώνουμε .
Ο χώρος δεν τελειώνει .
Ο χώρος όμως , είναι νεκρός .
Κι εμείς , ζωντανοί !
Ο χρόνος τελειώνει .
Ο χρόνος όμως είναι ζωντανός .
Ο θάνατος κάνει τον χρόνο να τελειώνει .

Αν δεν υπήρχε ο θάνατος , ο χρόνος θα ήταν απεριόριστος και ατελείωτος και νεκρός και ένας .
Σαν τον χώρο .

Χάρη στον θάνατο , ο χρόνος ειναι ζωντανός , και τελειώνει .
Χάρη στον Θάνατο , η ζωή είναι ζωντανή και τόσο όμορφη !

Και τελειώνει .

Λατρεύουμε τον ήλιο , γιατί υπάρχουν οι νύχτες και τα σύννεφα
που περιορίζουν την παρουσία του .
Δίχως τις νύχτες και τα σύννεφα, ο ήλιος θα ήταν απεριόριστος και ατελείωτος και ένας και νεκρός. Θα ουσίαζε φυσικά και θα απουσιάζε ψυχολογικά .
Θα έκαιγε μόνο το δέρμα , όχι τις ψυχές μας !

Έπακρο ?

Τί είναι ?

Έπακρο σημαίνει επί της άκρης . Μέχρι εκεί που δεν παίρνει άλλο .
Έπακρο σημαίνει ολότητα και κάτι , σημαίνει 100,1 % .
Ζούμε και βιώνουμε και χαιρόμαστε και πονάμε και γλεντάμε
και θρηνούμε και ερωτευόμαστε
στο έπακρο ,
γιατί υπάρχει άκρη .
Και η άκρη αυτή , λέγεται Θάνατος .

Ο θάνατος ?

Τί είναι ?

Είναι η πανική τροχιά στο άχωρο άχρονο .
Είναι η στερνή διαφυγή που δεν έχει ούτε γυρισμό, ούτε πηγαιμό .

Η ζωή ?

Τί είναι ?

Η αβιογένεση της αφασίας , ο Γολγοθάς της φάσης και ο γύρος του θριάμβου
στο ‘Εβερεστ της κατάφασης .

Γεννιέσαι αφανής και γίνεσαι αειφανής .
Γεννιέσαι μάταιος και ωριμάζεις ουσιαστικός .
Γεννιέσαι αγεώργητος και μετουσιώνεσαι γεωργημένος .
Γεννιέσαι αμνήμονας και καταλήγεις μνημοφόρος .
Γεννιέσαι θνησιγενής και εξυψώνεσαι ζωηφόρος .
Γεννιέσαι τιμωρημένος και εξαγνίζεσαι νήποινος .
Γεννιέσαι αριθμημένος και ξεχωρίζεις νήριθμος .
Γεννιέσαι στιγματισμένος και πεθαίνεις έχοντας αφήσει το στίγμα σου στη γη και το χώμα .

Η θέωση αυτή είναι ακριβή .
Το μονοπάτι είναι πρωτοφανές , άγνωστο και ιδιωτικό , αλλά χωρίς ιδιωτικότητα .
Είναι η αναφορά στην ανηφόρα που οδηγεί στην κορυφή .
Μόνο μια ανηφόρα οδηγεί στην κορυφή .
Κι όσο πιο μεγάλη η ανηφόρα , τόσο πιο ψηλή κι η κορυφή , τόσο πιο συγκλονιστικό
και το τοπίο από εκεί πάνω που θα θαυμάσεις !

Ζωή , λέγεται αυτό το πανέμορφο ανηφορικό μονοπάτι της ενηλικίωσης στον κόσμο των συναισθημάτων .

Κι ο κόσμος ?

Τί είναι ?

Κόσμημα .Γι αυτό λέγεται έτσι .
Γιατί είναι όμορφος σαν κόσμημα .
Δεν υπάρχει άσχημος κόσμος !

Σε αγαπούν .
Δεν είσαι μόνος .
Σε αγαπούν .
Δεν είσαι μόνη .
Αγάπη .
Το να αγαπάς , είναι απλό .
Το να αγαπάς απλά , είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο .
Η απλότητα , είναι η πολυπλοκότερη σύνθεση του σύμπαντος .

Χαμογέλα και ζήσε
Και να ευγνωμονείς τον Θεό ,τους συνανθρώπους και τις πέτρες που πατάς ,
για το προνόμιο αυτό :
Δεν την κέρδισες την ζωή .
Σού χαρίστηκε .
Κέρδισες μόνο την χαρά .
Αυτή να σέβεσαι και να υπερασπίζεσαι
και να τρέμεις !
Η ζωή σού χαρίστηκε , όχι η χαρά !
Αυτήν την κατακτάς με αίμα , γι αυτό έχει τέτοια τρομερή γλύκα !
Και απειλείται συνέχεια με αναίρεση , γι αυτό έχει τέτοια τρομερή αξία !
Η ζωή , σού χαρίστηκε .
Μα εσύ , να
μη χαριστείς σε κανέναν !
Διαυγής και διέσπερος ,
βγες στον δρόμο κι ακολούθα ,
όχι τον δρόμο !
Την καρδιά !

Νύχτωσε . Μπαίνω στο αμάξι μου . Η αυτοδυναμία της δικής μου μοναξιάς , έχει τον λυρισμό της δικής μου πληγής . Οι πληγές , είναι ο τρόπος του Θεού για να μπορούμε να δούμε μέσα από αυτές , το εντός μας, και να το γνωρίσουμε . Οι πληγές είναι η δίοδος και το διόδιο , είναι το ύψωμα μιας παλιάς μάχης , που δόθηκε και χάθηκε . Μόνο αφού γνωρίσουμε το εντός μας , μπορούμε να το αποδεχτούμε . Και έτσι , να το αγαπήσουμε . Μόνο όταν αγαπήσουμε το άυλο μέσα μας , θα αγαπήσουμε και ό,τι ένυλο , έλλογο και άλογο , μάς περιβάλλει .

Περιβάλλον ?

Τί είναι ?

Είναι όλη η εξωατομική εμπειρία των χρόνων και των χιλιομέτρων . Βάζω πρώτη και σ’ακούω . Δεν ρωτάω πού βγάζει ο δρόμος . Δεν με νοιάζει πια . Η ευτυχία είναι κατεύθυνση , όχι προορισμός. Φοράω ζώνη κι ανοίγω το παράθυρο . Μπαίνει η νύχτα μέσα στο αυτοκίνητο υπό μορφή κρύου αέρα .

Όλα έχουν μια αρχή
Και όλα , έχουν ένα τέλος .
Όλα τελειώνουν .
Τίποτα δεν κρατάει για πάντα .
Εκτός από την στιγμή .

Η ατελής , θνητή συνέχεια των τέλειων αθάνατων ασυνεχών παντοτινών στιγμών , είναι το μνημείο της μνήμης του κάθε ανθρώπου . Είναι αυτό που περνάει στην ενδοκοσμική περαστική αιωνιότητα.

Δεν ξεχνώ .
Θυμάμαι .
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ζω στο παρελθόν .
Το παρελθόν είναι ένας χώρος ήδη ηττημένος από το χτες .
Αυτή η μάχη έληξε .
Η θύμηση που δεν γίνεται θυμός , γίνεται ενθύμιο .
Αλλά ούτε και καρτερώ για την σαγήνη ενός μέλλοντος , που δεν ξέρω καν , αν θα είμαι εκεί
για να την γευτώ .
Αυτή η μάχη μπορεί να μην δοθεί ποτέ .
Το σπίτι μου είναι το παρόν .
Εδώ τάχτηκα να ζήσω .
Εδώ να νικώ κι εδώ να νικιέμαι .
Αυτή η μάχη δίνεται τώρα , και κερδίζεται ή χάνεται
στιγμή προς στιγμή .
Μην ψάχνεις όπλα
κι αντιπάλους
και αρένες
και θηρία .
Δεν υπάρχουν .
Δεν υπάρχουν σού λεω !
Αν ψάχνεις για τον πιο σπουδαίο σου αντίπαλο , ψάξε απλά έναν καθρέφτη .
Η μάχη διεξάγεται μέσα μας .
Εμείς είμαστε η μάχη !
Ο μάχη της ζωής κερδίζεται ή χάνεται μπροστά σε άδειες κερκίδες .
Κανένας επιβιωτής δεν πέρασε ποτέ απο ανώλεθρους τόπους .
Διεξαγόμαστε μαζί της .
Κάτω από το φως .
Και αδιαφορούμε για την έκβαση .
Ειμαστε ζωντανοί .
Και αυτό είναι μια πολύ μεγάλη νίκη , από μόνο του .
Μην αποστρέφεσαι τον πόνο !
Ο πόνος είναι η απόδειξη ότι είσαι ακόμη ζωντανός και συνεχίζεις να μαθαίνεις .
Ο πόνοι , τα λάθη , τα ταξίδια και οι γονείς ,είναι οι μόνοι δάσκαλοι του ανθρώπου !
Ήττα ? Ποιά ήττα ?
Καμία ήττα δεν σε κάνει να νιώθεις αρκετά νικημένος , κάτω από τον ήλιο ,
όταν το πάθος για την ζωή θριαμβεύει μέσα σου !
Συντρίβουμε τον εχθρό μας , όταν γελάμε .
Τον πατάμε στον λαρύγγι , όταν ευχαριστούμε τον Θεό .
Του παίρνουμε το κεφάλι , όταν μεριμνούμε για τους συνανθρώπους μας .
Τον εξαϋλώνουμε , όταν υποφέρουμε με αξιοπρέπεια και τιμή .
Η μάχη είμαστε εμείς !

Τί είναι ?

Αλήθεια τώρα ,

ρωτάς «Τί είναι ?» ?

Είναι τα μέρη που αγάπησες , κι οι δρόμοι που πήρες .

Είναι όσα άφησες πίσω σου , κι όσα πήρες μαζί σου .

Είναι εκείνη η αγάπη , που οδηγήθηκε στο φως , και την στιγμή που άνθισε , το ολοκλήρωσε , κι έγινε η χαρούμενη φωνή μιας ημέρας .

Είναι εκείνος ο έρωτας , που οδηγήθηκε στο σκοτάδι , και την στιγμή που αφανίστηκε , το φώτισε , κι έγινε η σφαγιασμένη κραυγή μιας νύχτας .

Είναι τα όνειρα που τόλμησες , κι έγιναν χίλια ταξίδια .
Μα πιο πολύ , είναι τα όνειρα που ηττήθηκαν , κι έγιναν χίλια κομμάτια .
Αυτά είναι που θα υπάρχουν για πάντα . Γιατί αυτά , δεν θα απομυθοποιηθούν ποτέ .

Είναι ο τρόπος που υπογράφεις την ζωή , όταν περπατάς μαζί με τους άλλους , και ο τρόπος που υπεργράφεις την γη , όταν την αυλακώνεις με τα βήματά σου , διασχίζοντάς την μόνος σου .

Είναι ο τρόπος με τον οποίο ανακαλείς ό,τι έκανε την καρδιά σου να χτυπήσει σαν τρελή . Ένας τρόπος γεμάτος από τρομερή τρυφερότητα και τρομερή σκληρότητα και τρομερό σεβασμό και τρομερή αλήθεια και τρομερή αγάπη ! Αυτός ο τρόπος μπορεί να μετασχηματίσει την χειρότερή σου αδυναμία , σε δυσυπολόγιστη δύναμη πυρός !

Είναι η μάχη που δίνεις με τον εαυτό σου , και δεν είναι μια μάχη που δίνεις μια φορά και τέλος . Είναι μια μάχη που δίνεις κάθε , μα κάθε , μα κάθε ημέρα . Είναι ένα Ολυμπιακό αγώνισμα δια βίου. Ο δυνατός της Δύναμης , θα ηττηθεί . Είναι θέμα χρόνου . Ο δυνατός της Αγάπης όμως , πάντα θα επιβιώνει .

Είναι το τραγούδι που ακούγεται , κι όταν μάλιστα ο ήχος του έρχεται από το κέντρο της καρδιάς σου , τότε ο δρόμος είναι μόνο ένας : ο δικός σου !

Είναι ο τρόπος και η τροπή του περάσματός σου κάτω από τον ήλιο !

Είναι το νόημα , που βρίσκεις μόνος σου , στην χειρότερή σου μέρα .

Ο θρίαμβος δεν είναι η νίκη .
Είναι το στοίχημα που βάζεις
πάνω στα σπασμένα κομμάτια της πίστης
να ξεκινήσεις ξανά από το μηδέν ,
μετά την συντριβή .

Αυτός είναι ο θρίαμβος .
Αυτό είναι ο Θρίαμβος .

Κοιτάω ψηλά , τον παγκόσμιο ουρανό , ψάχνω και βρίσκω τον ανίκητο ήλιο .

Ακόμη κι όταν εκείνος τελειώσει για σήμερα , μετά την ολοκλήρωση του ηλιοβασιλέματος , και αποσυρθεί για λίγο , μέχρι αύριο , εγώ θα συνεχίσω να τον βλέπω .

Για 8 λεπτά ακόμη . Όσο διαρκεί το ταξίδι των ακτίνων του ως την Γη . Τόσο θα ζει και το είδωλό του στον ορίζοντα ,στην ψυχολογική πραγματικότητα , και θα νομίζω ότι τον αντικρίζω ακόμη, ενώ στην πραγματική πραγματικότητα αυτός ήδη θα απουσιάζει , μέχρι την επόμενη μέρα .

Κλείνω τα μάτια . Αφήνομαι στη θέρμη του ηλιακού φωτός . Μια θέρμη που έρχεται απευθείας από το μακρινό τώρα , και το κοντινό παρελθόν . Μακρινό τώρα , γιατί η παροντική πηγή της θέρμης αυτής , βρίσκεται 149 εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά . Και κοντινό παρελθόν , γιατί ξεκίνησε την πύρινη πορεία της από τον γεννήτορά της , ήλιο , μόλις πριν από 8 λεπτά .
Μέσα σε 8 λεπτά , δεν προλαβαίνουν να συμβούν και πολλά .

Μόνο τα πάντα .

Βλέπω τον ήλιο με τα μάτια κλειστά .

Είμαι στο βεληνεκές του.

Πάντα θα είμαι .

Πάντα , θα είμαι .

Αθήνα , Οκτώβριος 2016

Πηγή Εικόνας: vimeo.com

Άλκης Ψυχογυιός

Οδοντίατρος – Χειρουργός – Υπερμαραθωνοδρόμος

Τηλ: 6944732599

Email: alkis_psyhogios@yahoo.gr

 

 

Μια κακιά συνήθεια

Μια φορά και δυο φορές
και μια και δυο και πάντα
τόσο πολλές είναι οι φορές που ΄πάντα’ καταλήγουν
και ξανά μια
και ξανά δυο
κι όλο το ίδιο γίνεται
που είναι αβάσταχτο, που μπουκώνει και που πνίγει
μα όσο κι αν πνίγει, που πνίγει πολύ, τόσο που πιστεύεις ότι κάπου θα οδηγήσει, και μακάρι κ ας είναι και χειρότερα, μόνο ας πάει κάπου,
πάλι δε γίνεται τίποτα, τίποτα δεν αλλάζει,
στάση. Στάση και καθήλωση.
Κι ύστερα ξανά
ξανά τα ίδια
μια φορά και δυο φορές
και μια και δυο κι όλο βαραίνει
και όσο πια σιχαίνομαι -δεν ξέρω αν σιχαίνομαι ή με σιχαίνομαι-
τόσο αυτό βαραίνει
μέχρι που για λίγο φεύγει,
αλλά πάντα ξανάρχεται κ ας μη το περιμένω,
κι άντε μετά να βρω τη σιγουριά,
όταν σίγουρο δεν υπάρχει.
Τα θέλω πολύ τα σίγουρα. Γι’ αυτό και δε τα βρίσκω.
Πιο πολύ απ’ τα σίγουρα όμως, τώρα θέλω να ξεράσω.

Ελ, 2016

Νηστίσιμα Σνακ για όσους εργάζονται και όχι μόνο!

Δουλεύεις πολλές ώρες και αποφάσισες να νηστέψεις ξανά ή για πρώτη φορά και δεν ξέρεις τι να επιλέξεις για να φας σ’ ένα διάλειμμα; Ή μήπως πιστεύεις ότι νηστεύοντας στερείσαι τόσο της απόλαυσης όσο και της επαρκούς κάλυψης του οργανισμού με θρεπτικά συστατικά;

Με ότι κι αν συμφωνήσεις, μαζί θα δούμε ότι υπάρχουν εξίσου πολλές επιλογές με το να μη νηστεύει κάποιος και μάλιστα αν συνδυαστούν σωστά οι τροφές, μπορούν να προσφέρουν ένα ιδανικό σνακ όχι μόνο για τη νηστεία αλλά και γενικότερα:
1 μικρό παστέλι με μέλι και σουσάμι και 1 φρούτο εποχής
1 μερίδα χαλβά από ταχίνι και 1 φρούτο εποχής
1 αράβικη πίτα με 1-2 κ.γλ. ταχίνι με πορτοκάλι, 1 κ.γλ. τριμ. αμύγδαλο, 1 μπανάνα σε φέτες, κανέλα (tip: τρώγεται καλύτερα ζεστή!)
1 τοστ ή 2 κριτσίνια ολικής με 1 φέτα νηστίσιμο τυρί και 1 φρούτο
1 χούφτα ανάλατους ξηρούς καρπούς και 1 φρούτο εποχής
2 κρημ-κράκερ ολικής με 2 κ.γλ. ταχίνι και 1 φρούτο εποχής
1 σπιτικό muffin με ταχίνι και μέλι και 1 φρούτο εποχής
2 μπισκότα με ταχίνι, μέλι και βρώμη και 1 φρούτο εποχής
1 μικρό σπιτικό κουλούρι με ελιές και τομάτα και 1 φρούτο εποχής
1 μέτριο μουστοκούλουρο και 1 φρούτο εποχής
1 ποτήρι ρόφημα αμυγδάλου, 2 μπισκότα τύπου πτι-μπερ και
1 φρούτο εποχής
1 κρέπα νηστίσιμη με μέλι, καρύδια και αποξηραμένα φρούτα
(σταφίδες ή κράνα αποξηραμένα ή δαμάσκηνα)
2 ρυζογκοφρέτες με 2 κ.γλ. σπιτική νηστίσιμη κρέμα φουντουκιού και
1 φρούτο εποχής
1 μέτρια φέτα ψωμί από χαρουπάλευρο με 1 κ.γλ. ταχίνι και 1 κ.γλ. μέλι και 1 φρούτο εποχής
1 μερίδα Μουσταλευριά ή 1 μερίδα σπιτικό νηστίσιμο ρυζόγαλο και
1 φρούτο εποχής

Είτε χρειάζεστε να φάτε κάτι περισσότερο είτε κάτι λιγότερο, έχετε την επιλογή. Συνοδέψτε το σνακ σας με ένα φλιτζάνι τσάι (extra tip: προσθέστε ένα ξύλο κανέλας και λίγα κομάτια μήλου για να βράσουν με το τσάι) ή με ένα ρόφημα κακάο.
Ήρθε η ώρα για το διάλλειμα;

 

Πηγή Εικόνας: www.saltsha.com

Κωνσταντίνα Σιάχου

Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

ΤΗΛ: 6984276001
FB: https://www.facebook.com/profile.php?id=1839350549

Email: siachou.kwnstantina@hotmail.com

IN: https://www.linkedin.com/in/konstantina-siachou-59440b84?trk=nav_responsive_tab_profile_pic

Πόση χαρά μπορούν να σου δώσουν οι «μικρές»…μπουκιές;

Αν και συνηθίζουμε να χαιρόμαστε με διαφορετικά πράγματα ο καθένας, είθισται τις περισσότερες φορές αυτά να είναι άλλοτε φανταχτερά ή εκθαμβωτικά, άλλοτε ακριβά, άλλοτε κάτι που ζηλέψαμε επειδή το έχει κάποιος γνωστός ή συγγενής μας και θα το θέλαμε κι εμείς, άλλοτε τα επανειλημμένα όνειρά μας με αυτά τα «μεγάλα πράγματα» για τα οποία πικραινόμαστε που δεν έχουμε και αναρωτιόμαστε γιατί δεν έχουμε. Και κάπως έτσι … ξεχνάμε αυτά τα μικρά, αυτά τα ασήμαντα πράγματα, ακόμη και τις λεπτομέρειες που μπορούν να μας προσφέρουν μικρές δόσεις πραγματικής ευτυχίας.

Αν και φαγητό δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση σε μια τέτοια περίπτωση, φυσικά δεν αναφερόμαστε μόνο στα «λουκούλλεια γεύματα» που μπορεί να είχατε ως πρώτη σκέψη αλλά και στα πιο μικρά γεύματα, τα λεγόμενα σνακ τα οποία περιέχουν ποικιλία θρεπτικών συστατικών κι ως εκ τούτου θα μας προσφέρουν τόνωση, ενέργεια και συνεπώς καλή διάθεση για να ανταπεξέλθουμε αξιοπρεπώς στις υποχρεώσεις μας και όχι μόνο.
Ταχίνι, ανάλατοι ξηροί καρποί, φρέσκα και αποξηραμένα φρούτα, μέλι, κεφίρ, και γιαούρτι κατσικίσιο με τη συνοδεία ενός ροφήματος ή αφεψήματος (κακάο, τσάι του βουνού, κρόκος Κοζάνης) είναι μόνο κάποιες από τις επιλογές που έχουμε, με προτίμηση φυσικά στα εγχώρια υπερ-τρόφιμα.
Καλά όλα αυτά, αλλά πως μπορούμε να τα συνδυάσουμε;

Ας δούμε μαζί κάποιες από τις επιλογές (5 αλμυρές και 5 γλυκές) που έχουμε ώστε να απολαύσουμε ένα έξτρα θρεπτικό σνακ στη δουλειά ή στο σπίτι.

Η…«ώρα του γλυκού»:
1 αράβικη πίτα με 1 κ.γλ. μέλι, 1 μήλο σε φέτες, κανέλα και 2 κ.γλ. τριμ. ξηρούς καρπούς (…απολαύστε τη ζεστή!)
1 γιαουρτάκι κατσικίσιο με 3 αποξηραμένα δαμάσκηνα σε φέτες και
6 καρύδια
2 κρημ-κράκερ ολικής με 2 κ.γλ. μαρμελάδα σπιτική ή άλειμμα κορινθιακής σταφίδας και 1 ποτήρι κεφίρ
1 τοστ ολικής άλεσης με 2 κ.γλ. ταχίνι με κακάο και 1 μέτρια μπανάνα σε φέτες
1 γιαουρτάκι κατσικίσιο με 1 κ.γλ. μέλι, 3 κ.σ βρώμη, 3 αποξηραμένους χουρμάδε και 1 κ.γλ. ηλιόσπορους
Η…«ώρα του αλμυρού»:
1 φέτα πολύσπορο ψωμί με 2 κ.γλ. τυρί τύπου Philadelphia, φετούλες τομάτας και ελιάς & 1 φρούτο εποχής
1 αράβικη πίτα με 1 αυγό βραστό σε φέτες, 1 κ.σ cottage cheese, και σαλάτα λάχανο-καρότο (προτιμήστε τη ζεστή!)
2 ρυζογκοφρέτες με 1-2 κ.γλ. πάστα ελιάς, 2 σπιρτόκουτα γραβιέρα και stick λαχανικών (αγγούρι-καρότο)
1 κουλούρι Θεσσαλονίκης με 2 κ.γλ. κατίκι δομοκού (ανοίγουμε το κουλούρι σε 2 ίσα μέση και αλείφουμε το τυρί) & 1 φρούτο εποχής
1 τορτίγια με 3 κ.σ cottage cheese, μανιτάρια, ελιές και τοματίνια (προτιμήστε τη ζεστή!) & 1 φρούτο εποχής

Μην ξεχνάτε…
Μπορούμε να είμαστε χορτάτοι, έχοντας φυσικά καλή διάθεση όταν τρώμε τροφές που… δεν «τους το είχαμε» γιατί το μυστικό είναι ο σωστός συνδυασμός!
Καλή σας Απόλαυση!

Πηγή Εικόνας: www.centro-psy.com

Κωνσταντίνα Σιάχου

Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

ΤΗΛ: 6984276001
FB: https://www.facebook.com/profile.php?id=1839350549

Email: siachou.kwnstantina@hotmail.com

IN: https://www.linkedin.com/in/konstantina-siachou-59440b84?trk=nav_responsive_tab_profile_pic

Γιατί στη Νηστεία τρώμε περισσότερο απ ότι συνήθως και τι μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό;

Πόσες φορές ξεκινήσατε, ήτο συνειδητοποιημένοι, να νηστεύετε και στη πορεία κάπου χάθηκε η προσπάθειά σας; Είναι αλήθεια ότι, κατά τη διάρκεια της Νηστείας, ξεχνάμε το πραγματικό σκοπό αυτής και είθισται να καταναλώνουμε περίσσεια φαγητού και μάλιστα αυτό να γίνεται σε μεγαλύτερη συχνότητα απ ότι συνηθίζαμε σε άλλη περίοδο.

«Πεινάω», «Πάλι δεν χόρτασα (π.χ με όσπρια) και είμαι σίγουρος ότι σε λίγο θα πεινάω πάλι», «Τρώω περισσότερο ψωμί για να με ‘πιάσει’», είναι μερικές από τις δικαιολογίες που λέμε συχνά στους άλλους και πολύ περισσότερο στον εαυτό μας.
Η μεγαλύτερη κατανάλωση θα λέγαμε ότι γίνεται κυρίως με το ψωμί, με το οποίο για παράδειγμα, δεν σταματάμε στη 1 ή στις 2 φέτες όταν έχουμε όσπρια, λαδερό ή σούπα καθώς το ελαιόλαδο που υπάρχει σε αφθονία δεν επιθυμούμε ποτέ να το αφήσουμε! Γίνεται αντιληπτό, ότι θα ήταν συνετό να περιορίζουμε το ελαιόλαδο, το οποίο σαφώς αποτελεί μια πολύ καλή πηγή μονοακόρεστων λιπαρών οξέων, βιταμίνης Ε και αντιοξειδωτικών συστατικών αλλά συγχρόνως αποτελεί και μια τροφή υψηλής θερμιδικής πυκνότητας (δηλαδή έχει πολλές θερμίδες σε μικρή ποσότητα), γι αυτό χρειάζεται να προστίθεται με μέτρο.
Η νηστεία μπορεί να καλύψει άριστα τις διατροφικές μας ανάγκες, αρκεί να γίνει με τη σωστή επιλογή των τροφών και τους σωστούς συνδυασμούς αυτών. Για του λόγου το αληθές, εν συνεχεία παρατίθενται κάποιες επιλογές για τα γεύματά σας σε περίοδο Νηστείας:
Πρωινό
2 φέτες ψωμί ολικής άλεσης με 2 κ.γλ. ταχίνι και 1 μέτρια Μπανάνα
1 ποτήρι φρέσκο χυμό φρούτων εποχής και 1 τοστ ολικής άλεσης με
1 φέτα νηστίσιμο τυρί
1 ποτήρι γάλα αμυγδάλου με 3-4 κ.σ βρώμη και 2 κ.σ σταφίδες

Δεκατιανό
1 μέτριο μήλο και 1 χούφτα ανάλατους ξηρούς καρπούς
1 παστέλι με μέλι και σουσάμι και 1 ακτινίδιο
1-2 πολύσπορα κριτσίνια και 3 αποξηραμένα δαμάσκηνα ή σύκα

Μεσημεριανό
1 μερίδα Χταποδάκι μαγειρεμένο, 1 μερίδα Κοφτό μακαρονάκι και
σαλάτα εποχής
1 μερίδα Φακές με Ρύζι ή Φασόλια με Πλιγούρι ή Ρεβύθια με Κριθαράκι και σαλάτα εποχής
1 μερίδα Καλαμάρι γεμιστό με ρύζι και μυρωδικά και σαλάτα εποχής

Απογευματινό
1-2 κρημ κράκερ ολικής άλεσης με 1-2 κ.γλ. ταχίνι και 1 αχλάδι
1 κομμάτι σπιτικό νηστίσιμο κέικ ή σταφιδόψωμο ή ελαιόψωμο (μπορούμε να έχουμε προσθέσει πιπεριές ή/και ντομάτα) και 1 φρούτο εποχής
3-4 μπισκότα τύπου πτι-μπερ ολικής ή 1-2 κουλουράκια σπιτικά νηστίσιμα και 1 φρούτο εποχής

Βραδινό
Τύπου pizza: 1 πίτα ολικής άλεσης ψητή στο φούρνο με 2 φέτες νηστίσιμο τυρί, φέτες τομάτας, πιπεριές, μανιτάρια
1 αράβικη ή κυπριακή πίτα με 1 σπιτικό μπιφτέκι λαχανικών ψητό, μανιτάρια και φρέσκια πράσινη σαλάτα ή ψητά λαχανικά της επιλογής σας
1 μερίδα κρύα σαλάτα ζυμαρικών με όσπρια και λαχανικά ή 1 μερίδα σούπα λαχανικών (εναλλακτική πρόταση: σούπα βελουτέ) με 2 κρίθινα παξιμάδια και 1 μερίδα νηστίσιμο τυρί
ή 1 μερίδα ριζότο με μανιτάρια (εναλλακτική πρόταση: πλιγούρι ή κινόα) και συνοδεύουμε με πράσινη σαλάτα

Μη περιορίζεστε στα κλασσικά νηστίσιμα φαγητά. Προγραμματίστε με μεγαλύτερη φαντασία το μενού αυτής της εβδομάδας γιατί οι επιλογές που τελικά έχετε, ίσως είναι περισσότερες απ όσες φαντάζεσε.

Καλή σας Όρεξη και καλό υπόλοιπο Σαρακοστής!

Κωνσταντίνα Σιάχου

Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

Στοιχεία Επικοινωνίας:

ΤΗΛ: 6984276001
FB: https://www.facebook.com/profile.php?id=1839350549

Email: siachou.kwnstantina@hotmail.com

IN: https://www.linkedin.com/in/konstantina-siachou-59440b84?trk=nav_responsive_tab_profile_pic