Month: February 2016

Σχιζοφρένεια – Ολιστική Θεραπευτική Αντιμετώπιση

Για την ολοκληρωμένη θεραπευτική αντιμετώπιση της σχιζοφρένειας χρειάζεται να ληφθούν υπόψιν όλοι οι παρακάτω τομείς:

  • Φαρμακευτική αγωγή
  • Ατομική υποστηρικτική θεραπεία για τον κάθε πάσχοντα
  • Γνωσιακή και ψυχοκοινωνική θεραπεία
  • Ψυχοεκπαίδευση και υποστήριξη της οικογένειας που έχει ένα πάσχον μέλος
  • Κοινωνική υποστήριξη (ενημέρωση, άρση κοινωνικού στιγματισμού)
  • Διαχείριση περιστατικού (αναφορικά με την λειτουργικότητά του στην καθημερινότητα και τη σύνδεσή του με την πραγματικότητα)
  • Στέγαση (οικοτροφεία, ξενώνες, προστατευόμενα διαμερίσματα, ή και με συγγενείς αν υπάρχουν και διατίθενται να βοηθήσουν)
  • Οικονομική υποστήριξη (επιδόματα, συντάξεις)
  • Επαγγελματική υποστήριξη (εργαστήρια επαγγελματικής απασχόλησης)

 

Η Άγνοια για τη Σχιζοφρένεια: Κοινωνικός Στιγματισμός

Σχιζοφρένεια: Ένας επιστημονικός όρος που γεννά:

  • Φόβο του κοινωνικού στίγματος
  • Φόβο επιθετικής συμπεριφοράς
  • Μύθους σχετικά με την αρρώστια
  • Φόβο / Ντροπή αναζήτησης βοήθειας από κάποιον “ειδικό”

Κοινωνικός Στιγματισμός: Ανεπιθύμητη, δυσφημιστική ιδιότητα που στερεί από κάποιον το δικαίωμα της πλήρους κοινωνικής αποδοχής και τον αναγκάζει να προσπαθεί να κρύψει την αιτία που προκαλεί αυτή την αντιμετώπιση. Η διαδικασία του στιγματισμού ακολουθεί την εξής πορεία:

  1. Στερεότυπο: δημιουργία αρνητικής πεποίθησης για τον εαυτό
  2. Προκατάληψη: αποδοχή της πεποίθησης και αρνητική συναισθηματική αντίδραση
  3. Διάκριση: Προκατειλημμένη συμπεριφορά